www.AvisThailand.com
Tel. 662-2511131-2
662-2555300-4
668-1-3785697
Home Get a Quote Know Us Better Contact Us Partner& link
Latest Offers Book Your Car Car & Renting Guide Avis Services Car Leasing Chauffeur Drive Travel Agent Avis used Car
Bangkok Cha am Hua hin Chiang mai Chiang rai Hat yai Khon kaen Krabi Nakhon Si Thammarat
Pattaya Phitsanulok Phuket Samui Suratthani Trang Udon Thani Ubon Ratchathani    

PATHUMTHANI

PATHUMTHANI : General Information

            Pathum Thani is a neighbouring province of Bangkok. It is situated on the Chao Phraya basin with plenty of canals and orange plantations.
avis thailand


    Its original name is Mueang Sam Khok, which was founded during the Ayutthaya era. It was the settlement for the Mon people migrating from Mohtama (in Myanmar) over 350 years ago. In the year 1815 when King Rama II made a royal visit to this area, the inhabitants offered him plenty of lotus flowers which is the origin of the present name.

The Pathum Thani Town is only 46 kms. from Bangkok. It occupies an area of 1,525 square kilometres and is administratively divided into 7 districts (Amphoes): Muang Pathum Thani, Lat Lum Kaeo, Sam Khok, Thanyaburi, Nong Suea, Khlong Luang, and Lam Luk Ka.

PATHUMTHANI : How to get there

There are many routes to Pathum Thani:

a) Bangkok-Bang Khen-Pathum Thani
b) Bangkok-Nonthaburi-Pak Kret-Pathum Thani
c) Bangkok-Bang Yai-Bang Bua Thong-Lat Lum Kaeo-Pathum Thani

By Bus

Pathum Thani can be reached by the following buses:

Bus No. 33 (Sanam Luang-Pathum Thani)

Bus No. 90 (Chatuchak-Tiwanon Road) connecting a Rangsit-Pathum Thani bus

Buses No. 29, 34, 39, 59, 95, 503 to Rangsit, then connecting a Rangsit-Pathum Thai bus

Bus No. 104 (Victory Monument-Pak Kret), then connecting Bus No. 33 or Bus No. 90

PATHUMTHANI : Activities

Wat Chedi Hoi

Wat Chedi Hoi is located at Mu 4, Tambon Bo Ngoen. To get there: Take Highway No. 341 (Pathum Thani – Lat Lum Kaeo) to kilometre marker Nos. 21-22 and turn to the temple for approximately 10 kilometres. In the compound of the temple, a large number of gigantic fossilised oyster shells, aged millions of years were discovered. Luangpho Thongklueng, therefore, took the shells to build a chedi at the entrance of and in the temple. Furthermore, there is a museum collecting Buddha images, art objects, antiques, and many old utensils such as Sam Khok water jars, pottery, engraved wood, calculators, etc. Within the compound of the temple is a herbal garden, as well as, turtle and fish ponds for tourists to relax and feed the animals.

Wat Phuet Udom

Wat Phuet Udom is in Tambon Lam Sai 31 kilometres from the National Memorial along Highway No. 3312. There is a minibus provided from Min Buri, Nong Chok, and Saphan Mai to the temple all day. This temple is located on the bank of Khlong Hok Wa and contains many sculptures presenting the belief in sins and goodness in Buddhism. Inside the ubosot resides a replica of the Luangpho Sothon Buddha image with small stairs up to the artificial 6 realms of heaven and down to hell under the ubosot.

Lotus Museum

The museum is situated in Rajamangala University of Technology Thanyaburi. Founded in 2000 as a project of Princess Maha Chakri Sirindhorn to collect lotus species both Thai, foreign and hybrid, this museum is a research and learning centre.

Its aim is to study the lotus itself and put different parts of the plant to good use. In addition, it is a lotus botanical garden, dedicated to the preservation and propagation of the beautiful flower, and this makes it an ideal resource for ecotourism.

The area is filled with hundreds of various kinds of lotus planted both in pots and in ponds, including "Mangkala Ubol" which received the award of Best New Hardy Waterlily 2004 in the 19th World Lotus Competition in the U.S.A.

The museum is open from Monday - Friday, 8:30 - 16:30 with free admission.
For further information, contact Lotus Museum, Rajamangala University of Technology Thanyaburi, 39 Mu 1 Rangsit - Nakhon Nayok Road, Tambon Khlong Hok, Amphoe Thanyaburi, Pathumthani 12110 Tel: 0 2549 3043 http://lotus.rmutt.ac.th

Wat Sing

This first Mon style temple of Pathum Thani is located on the west bank of the Chao Phraya River, 3 kms. from the township area. It houses Luang Pho To, an Ayutthaya style gold covered Buddha image in a rare mara posture and Luang Pho Phet, a reclining Buddha image. The monks' former quarters has been turned into a museum for Mon antiques along with a teak reproduction of a Lord Buddha footprint and a bedstead utilized by King Rama II during his visit to Sam Khok. The villagers living around the temple produce old style Mon bricks, famous products of Pathum Thani.

Wat Phai Lom

This temple is located on the east bank of the Chao Phraya River in Amphoe Sam Khok. The Asian Open-bills migrate from India to lay their eggs here from November to May. Other kinds of migratory birds include the Black-capped Kingfishers, the Spot-billed Pelicans and the Black-headed Ibis.

Wat Chinwararam

This temple, originally called Wat Makham Tai, is located on the west bank of the Chao Phraya River slightly opposite the mouth of Khlong Rangsit Prayunsak in the vicinity of Amphoe Muang. The main interests are mural paintings depicting the story of "Phra Chao Sip Chat" or Lord Buddha's ten lives with poetic descriptions.

Wat Hong Pathummawat

This temple is located on the west bank of the Chao Phraya River in the town. It was constructed by the Mon immigrants in 1764 during the reign of King Taksin. The chedi and vihara are replicas of the ones at Hongsawadi City. The fish sanctuary in front of the temple attracts many tourists during holidays.

The Southeast Asian Ceramics Museum (SEACM), Bangkok University, Rangsit Campus

The Southeast Asian Ceramics Museum (SEACM) was established in 2002 to commemorate the 40th anniversary of Bangkok University. The museum, which houses more than 2,000 ancient and valuable ceramics donated by Mr. Surat Osathanugrah, the founder of Bangkok University, aims to instill an appreciation for ceramics in students, art lovers and art enthusiasts alike. It will also be a center for research and training on all aspects of historical ceramics.

The museum is responsible for housing and preserving valuable collections of ancient ceramics, most of them made in Thailand or imported into Thailand in ancient times; collating data and information related to ceramic wares and potteries; identifying the various types of ceramics according to their origins and characteristics; documenting and safeguarding the collections; exhibiting the collections; organizing educational activities; and providing ancillary museum services and any other activities that will contribute to the uniqueness of the museum. The Southeast Asian Ceramics Museum Newsletter makes news from the museum and from regional sources available to ceramics enthusiasts.

How to get to SEACM

Public transportation: The following public transport is available:
- Regular bus Nos. 29, 39
- Rangist-Pratunam Phra In bus
- Air-con bus Nos. 29, 39, 510
- Air-con van (Victory Monument-BU Rangsit Campus)
- Taxi

Private transportation: Convenient and spacious parking is available at Parking lot No. 5, Bangkok University

Hours: Tuesday-Saturday, 9 a.m. - 4 p.m. Closed on Sunday and Monday

For more information, please contact:
Educational Services Department
The Southeast Asian Ceramics Museum
Bangkok University, Rangsit Campus
9/1 Moo 5. Amphur Klong Luang,
Pathum Thani 12120
Tel: 0-2902-0299 Ext. 2890, 2892
Fax: 0-2516-6225
E-mail: museum@bu.ac.th
Website: http://museum.bu.ac.th


Rare Stone Museum

the museum features a fascinating display of over ten thousand rare stones from Thailand and all over the world.

Located on 29/2 Mu 1, Rangsit-Patumthani Road, the museum features a fascinating display of over ten thousand rare stones from Thailand and all over the world. Exhibits include precious stones, fossils, crystals, stalactites and more. Collections of ashtrays and cigarette labels are also on display.
Open: Daily from 8.00 a.m. to 5.00 p.m.
Admission: 150 baht
Tel: 0 2581 4835, 08 7550 00803, 08 7015 6629
Fax: 0 2975 6943
E-mail: rarestonemuseum@gmail.com

The Golden Jubilee Museum of Agriculture

The Golden Jubilee Museum of Agriculture is situated in Tambon Khlong Nueng (Km. 46-48 Phahonyothin Road), opposite the Nava Nakorn Industrial Promotion Zone. The museum comprises a group of 9 buildings connecting to one another. It displays the story on agriculture through modern technology and models, covering every aspect of the agricultural process such as land development, forestry, fishery, animal husbandry, and ecological system, while outside are the greenhouses, demonstrating rice fields, and a presentation of the farmers’ lifestyles in every region of Thailand. Moreover, it is a training centre, an academic seminar venue on agriculture, and a source for education on the royal projects. It is open on Tuesday – Sunday and public holidays and closed on Monday from 9.30 a.m. – 3.30 p.m. It is free of charge. For more information, please contact Tel. 0 2529 2211-4.


Wat Bot

Wat Bot is situated in Tambon Ban Klang on the east side of the Chao Phraya River. It can be visited by crossing Pathum Thani Bridge to the east side. Turn left at the crossroads and make a u-turn under the bridge to the temple on the opposite side of the road. Wat Bot was constructed in 1621 by the Mons who migrated from Pegu or Hongsawadi town. The name of the temple was from the village where the Mons had previously lived, similar to many other temples in Pathum Thani such as Wat Hong, Wat Bang Tanai, etc. People usually come to pay respect to the statues of three Buddha images in the ubosot and the cast statue of Luangpu Thian (Phrakhru Bowonthammakit), a senior monk who possesed high knowledge and tried to promote education among the Pathum Thani people. Moreover, there is an ancient wihan where an ancient Mon Buddha image, and Phra Saeng Ayasit – a sword of absolute power, reside, as well as many significant objects such as a four-headed elephant and a bronze miniature roofed throne to be put on top of a swan column and the lead sculpture of Ya-le (Jarlet), a dog of King Rama VI, which was granted to the abbot by the king when he visited Pathum Thani.

Muai Thai Institute

This institute has been established by the World Muay Thai Council in order to promote this folk arts of self defense at national and international levels. It offers three types of Muay Thai (Thai Boxing) courses for both Thais as well as foreigners. Besides the fundamental programmes which provide skills, experience, and knowledge of the Muay Thai culture, one can apply for special programmes to become Muay Thai instructors or referees. Contact the Muay Thai Institute at 336/932 Prachathipat, Thanyaburi, Pathum Thani 12130, For more information, please contact Tel.
0 2992 0096-9, 08 1828 5115. or visit www.muaythai-institute.net.

it is open daily from 07.00 a.m. to 07.30 p.m.

Dream World Amusement Park

It is situated in Tambon Bueng Yitho, Km. 7 on the Rangsit – Nakhon Nayok route, Khlong Sam. Take air-conditioned bus No. 538 (Victory Monument – Rajamangala University of Technology) or take a bus of the BMTA to Rangsit, continue with any bus to Rajamangala University of Technology and get off at Dream World.

Dream World is an amusement park and a relaxing venue where various kinds of entertainment are put together in an area of more than 160 rai. It comprises 4 lands, designed to be different places of happiness and fun; namely, Dream World Plaza, a land full of beautiful and elegant architecture on both sides, Dream Garden, a nice garden in a relaxing atmosphere around a giant lake and where there is a cable car to see the panoramic view from the sky, Fantasy Land, a fairyland comprising a castle of the Sleeping Beauty, Bread House and Giant’s House, Adventure Land, an adventurous and challenging area, comprising Space Train, Viking Ship, Snow Town, etc.

Entrance fee is 450 Baht. It is open on Monday – Friday from 10 a.m. to 5.00 p.m., and Saturday – Sunday, including public holidays from 10.00 a.m. – 7.00 p.m., Tel. 0 2533 1152 or website: http://www.dreamworld-th.com.

Wat Chedi Thong

This temple is located on the west bank of the Chao Phraya River in the vicinity of Amphoe Sam Khok, 8 kms. from Pathum Thani Town. There is a Mon style pagoda approximately 160 years old and a white jade Buddha image enshrined in the ubosot.

City Pillar Shrine

This is located in the compound of the City Hall. It was constructed in 1977 as a four-gabled pavilion housing the city pillar and statues of the gods Narai and Vishnu. On one side is enshrined a Buddha image of the Sukhothai style in the attitude of Subduing Evil.

The National Archives in Commemoration of H.M. the King’s Golden Jubilee

The museum was constructed on the occasion of the 50th Anniversary of His Majesty’s Accession to the Throne in 1996 by the Fine Arts Department in honour of His Majesty the King with a budget of 720.4 million Baht. H.M. the King granted its name as “the National Archives in Commemoration of H.M. the King’s Golden Jubilee.”

The National Archives is located in an area of 75 rai. Its building was constructed in the applied Thai architecture of King Rama IX’s reign. It is in Tambon Khlong Ha, Amphoe Khlong Luang, Pathum Thani. It comprises a group of 4 buildings connecting to one another and an all-purpose square, covering a total area of 20,000 square metres consisting of:

1st Building: A 9-floored building for the collection of archives, covering an area of 6,000 square metres.
2nd Building: A building for research, covering an area of 4,500 square metres.
3rd – 4th Buildings: Permanent exhibitions of H.M. the King’s royal activities and projects from His Majesty’s royal initiatives, covering an area of 3,000 square metres.

An all-purpose square for organising activities, covering an area of 3,500 square metres.

The Fine Arts Department wants these 4 buildings of the National Archives to be the most perfect place to collect the documents important to the nation on his royal biography, activities of H.M. the King and the royal family, to be a centre of study and research for government authorities, private organisations, students and the general public to facilitate in the collection, display, searching process, and preservation of the documents relating to H.M. the King’s biography and activities such as His royal pieces of writings, instructions, speeches, compositions, paintings, photos, records of his voice, including the document of the operation in his royal projects due to his royal initiatives and other projects in honour of H.M. the King. Therefore, this National Archives is a learning place for the younger generation and youth to realise and appreciate the King’s talent in ruling the country and the loyalty of the Thais towards every king of Thailand. It is open on Monday – Friday from 9.00 a.m. – 4.30 p.m. For a search of photos, archives and a group visit, please contact in advance at Tel. 0 2902 7940 ext. 111, 113.

Rangsit Science Education Centre

It is situated near Khlong Hok. The centre’s entrance is next to the Rajamangala University of Technology, 4 kilometres from the Rangsit - Nakhon Nayok Intersection. It is under the supervision of the Office of the Non-formal Education Commission. It is an educational learning source on science for children, youth and the public. It comprises exhibitions on science, technology, natural science, astronomy, and space. Moreover, there are various experimental activities encouraging fun learning. It is open every Tuesday to Sunday from 9.30 a.m. – 4.00 p.m. and closed on Monday and public holidays. There is no entrance fee. For more information, please contact Tel. 0 2577 5456-59.

The National Memorial

The National Memorial is located in Tambon Khu Khot in the connecting area of Vibhavadi Rangsit and Phahonyothin Roads. It is accessible by taking the bus Nos. 29, 34, 39, 59, 95, and air-conditioned bus Nos. 503, 504, 510, 513, 524, 529 and 539. It covers an area of 38 rai and is under the supervision of the Armed Forces Education Department, Supreme Command Headquarters. It is a memorial extolling the heroic deeds of Thai ancestors who used their intellect, ability, flesh and blood, as well as, their life to protect this Motherland. It is also a museum providing knowledge on Thai history and major Thai battles, including the Thai armies’ mission abroad such as the Vietnam War, Korean War, presented through dioramas of the happening and photos. There are rooms displaying the evolution of uniforms and ranking insignias of the militants in every period and soil from major battlefields. In front of the building resides King Rama V’s beautifully engraved marble statue of a half larger than life size. Another very interesting part of this memorial is the building exhibiting the magnificent visual arts on the 90-metre arch wall telling the story from the Sukhothai period to the Rattanakosin period, together with a narrative explanation. Outside the building lies gigantic decommissioned military weapons.

It is open on Monday to Friday from 9.00 – 12.00 a.m. and 1.00 – 3.00 p.m. without any entrance fee. A guide can be requested upon appointment in advance for a group visit at Tel. 0 2532 1020-1.

 

Wat Song Phi Nong

Wat Song Phi Nong is located in Tambon Ban Ngio, on the bank of the Chao Phraya River above Wat Phai Lom. It was constructed in 1867. There are two sacred Buddha images residing on the bank of the river which are Luangpho Phet, a laterite Buddha image in the subduing Mara posture reflecting the U Thong art and Luangpho Phloi, a carved stone one, also presenting U Thong art. The latter was stolen. Therefore, it was rebuilt by the temple and has been respected among the boatmen and the public.

Wat Chankapho

Wat Chankapho is in Tambon Bang Toei, on the west bank of the Chao Phraya River, 6 kilometres from the city hall. It was constructed by the Mons during the reign of King Rama II and was called “Wat Kwo”, meaning “Chankapho” – Vatica diospyroides Sym. - which for the Mons is an auspicious tree similar to the golden shower. Inside the temple is a cultural hall collecting Mon objets d’art. There is also a project to preserve the fish species in front of the temple. Besides, the temple is an important ceremonial venue of the Pathum Thani locals such as “Ok Hoi Pachu”, Takhap Flag competition, a ceremony offering food to 100 monks, etc.

Boat Library and Bang Prok Community

The Bang Prok Community is next to Wat Hong Pathummawat. It is a strong Mon community in the preservation and the revival of the Mon culture. The people in the community have together built a boat library made of an old boat under the shade of a banyan tree, aged more than 100 years. It is a centre of teenagers to get together and search for knowledge. There are many classes provided such as a computer class, traditional Thai dancing class, traditional Thai long drum class, as well as, traditional Thai music class. It is a production and selling area of the community’s products. There is a playground, a welcoming centre organising activities for visitors such as musical and Mon traditional dance performances, local Mon cuisine such as Khao Chae –steamed rice in cold scented water, eaten with condiments, Kalamae - Thai rice caramel - cooking, Mon cultural shows such as Hang Hong-Thong Takhap procession tradition, traditional Thai medicine centre, organic fertilizer production, and the making of souvenirs from left-over materials. For more information, please contact Khun Chaluai Kawaonak, the chairman of the community, at Tel. 0 2581 1252, 08 6355 8306.

Talat Thai

Talat Thai is Thailand's largest, international standard wholesale and retail market for food products and all agricultural produces including fruits, vegetables, cut flowers and pot plants. It is located on 200 acres of land in Tambon Rangsit, Amphoe Thanyaburi on Bangkok's outskirts and can be accessible by Phahonyothin Road.

 

The Supreme Artist Hall

The Supreme Artist Hall is located at Khlong (Canal) 5 in Khlong Luang district. It is evident to the Thai People that His Majesty King Bhumibol Adulyadej has taken an active interest in all kinds of Art. His Majesty's accomplishments in the Arts are witnessed and recognised worldwide.

The three-story building is divided into seven rooms : one for Administration, one for temporary exhibition, five for permanent exhibition (two for the Supreme Artist, and three for 151 National Artists / since 1985-2003). The exhibition halls are equipped with modern mixed media; such as video, multimedia computer, video CD, CD, Duratane picture, Diorama, Karaoke, photo sticker box, slide multi-vision etc.

Open Tuesday-Sunday from 09.30 a.m. 4.00 p.m. For further information, please contact : 66 2986 5020-4 or log on to www.culture.go.th/supreme/main.php for further details.

National Science Museum

The Science Museum is considered as a display venue for exhibitions and scientific activities to communicate with and provide knowledge to visitors to better understand science and technology, as well as, to apply them in daily life for the sustainable development of the country. Located in Tambon Khlong Hok, within the compound of the Technopolis Complex, 4 kilometres from the intersection of the Rangsit - Nakhon Nayok Road, the museum is accessible by taking air-conditioned bus No. 1155, Rangsit – Future Park – Science Museum Line. It is distinctive due to its design into a dice shape.

Inside, the building displays exhibitions of science through modern technology that create fun at the same time as learning. On the 1st floor lies a photo gallery, scientific pieces of work, and gigantic artificial earth. On the 2nd floor is a life-like reconstruction of “Lucy” fossils, presenting the creation of the first human being, a spaceship, and a replica of an astronaut. On the 3rd floor is located a shadow tunnel and a wooden house presenting the information on lights, while the 4th floor exhibits the basic information and technology of Thailand, geographical, geological and ecological characteristics, agricultural production, as well as, technology in construction. The 5th floor displays human anatomy and daily life utensils, while the 6th floor has a presentation on Thai intellect. Moreover, there is a natural science museum, which manifests knowledge on natural science.

It is open on Tuesday – Friday from 9.30 a.m. to 4.00 p.m. and from 9.30 a.m. – 5.00 p.m. on Saturday – Sunday and public holidays. It is closed on Monday. Entrance fee is 60 Baht. For more information, please contact Tel. 0 2577 9999 or visit www.nsm.or.th.


ปทุมธานี : ข้อมูลทั่วไป

ถิ่นบัวหลวง เมืองรวงข้าว เชื้อชาวมอญ นครธรรมะ พระตำหนักรวม
สดใสเจ้าพระยา ก้าวหน้าอุตสาหกรรม

จังหวัดปทุมธานี เดิมเป็นถิ่นฐานบ้านเมืองมาแล้วไม่น้อยกว่า 300 ปี นับตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา คือเมื่อพุทธศักราช 2202 มังนันทมิตรได้กวาดต้อนครอบครัวมอญ เมืองเมาะตะมะ อพยพหนีภัยจากศึกพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ครอบครัวมอญเหล่านั้นไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านสามโคก จากนั้นมาชุมชนสามโคกได้พัฒนาขึ้นมาตามลำดับ ต่อมาแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชแห่งกรุงธนบุรี ชาวมอญได้อพยพหนีพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารอีกเป็นครั้งที่ 2 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านเรือนที่สามโคก และครั้งสุดท้ายในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้มีการอพยพชาวมอญครั้งใหญ่จากเมืองเมาะตะมะ เข้าสู่ประเทศไทยเรียกว่า " มอญใหญ่" พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญบางส่วนตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านสามโคกอีกเช่นเดียวกัน ฉะนั้นจากชุมชนที่ขนาดเล็ก "บ้านสามโคก" จึงกลายเป็น "เมืองสามโคก" ในกาลต่อมา

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงเอาพระทัยใส่ดูแล ทำนุบำรุงชาวมอญเมืองสามโคกไม่ได้ขาด ครั้งเมื่อเดือน 11 พุทธศักราช 2358 ได้เสด็จประพาสที่เมืองสามโคก และประทับที่พลับพลาริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งซ้ายเยื้องเมืองสามโคก ยังความปลาบปลื้มใจให้แก่ชาวมอญเป็นล้นพ้น จึงได้พากันหลั่งไหลนำดอกบัวขึ้นทูลเกล้าฯถวายราชสักการะอยู่เป็นเนืองนิจ ยังความซาบซึ้งในพระราชหฤทัยเป็นที่ยิ่ง จึงบันดาลพระราชหฤทัยให้พระราชทานนามเมืองสามโคกเสียใหม่ว่า "เมืองประทุมธานี" ซึ่งวันนั้นตรงกับวันที่ 23 สิงหาคม พุทธศักราช 2538 ด้วยพระมหากรุณาธิคุณดังกล่าว ชื่อเมืองประทุมธานีจึงได้กำเนิดนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

ในปีพุทธศักราช 2461 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าให้ใช้คำว่า "จังหวัด" แทน"เมือง" และให้เปลี่ยนการเขียนชื่อจังหวัดใหม่จาก "ประทุมธานี" เป็น "ปทุมธานี" ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯให้ยุบจังหวัด ธัญบุรีขึ้นกับจังหวัดปทุมธานีเมื่อ พุทธศักราช 2475

นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้พระราชทานนาม เมืองปทุมธานีเป็นต้นมา จังหวัดปทุมธานีก็เจริญรุ่งเรืองขึ้นเป็นลำดับ เป็นจังหวัดที่อุดมสมบูรณ์มีศิลปวัฒนธรรม และเอกลักษณ์อื่นๆเป็นของตัวเองซึ่งเป็นสิ่งที่ชาวปทุมธานีภาคภูมิใจเป็น อย่างยิ่ง และเป็นจังหวัดในเขตปริมณฑลที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก ตัวเมืองปทุมธานีอยู่ห่างจากกรุงเทพฯไปทางทิศเหนือประมาณ 46 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 1,565 ตารางกิโลเมตร เเบ่งการปกครองออกเป็น 7 อำเภอ คือ อำเภอเมืองปทุมธานี สามโคก ลาดหลุมเเก้ว ธัญบุรี หนองเสือ คลองหลวง และลำลูกกา

อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และจังหวัดสระบุรี
ทิศใต้ ติดกับจังหวัดนนทบุรี และกรุงเทพมหานคร
ทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดนครนายก และจังหวัดฉะเชิงเทรา
ทิศตะวันตก ติดกับจังหวัดนนทบุรี

หมายเลขโทรศัพท์ที่สำคัญ

  1. ที่ว่าการอำเภอเมืองปทุมธานี โทร. 0 2581 6130
  2. ประชาสัมพันธ์จังหวัด โทร. 0 2581 2121
  3. โรงพยาบาลปทุมธานี โทร. 0 2598 8888
  4. สถานีตำรวจภูธรอำเภอเมือง โทร. 0 2581 6117 , 0 2581 6789

Link ที่น่าสนใจ

ข้อมูลตำบลและสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์
http://www.thaitambon.com

สำนักงานจังหวัดปทุมธานี
http://www.pathumthani.go.th

 

ปทุมธานี : ข้อมูลการเดินทาง

ข้อมูลการเดินทางของ จ. ปทุมธานี

การเดินทางจากปทุมธานีไปยังจังหวัดใกล้เคียง

  1. นนทบุรี 5 กิโลเมตร
  2. สุพรรณบุรี 80 กิโลเมตร
  3. ฉะเชิงเทรา 89 กิโลเมตร
  4. นครนายก 101 กิโลเมตร
  5. อำเภอธัญบุรี 34 กิโลเมตร
  6. อำเภอหนองเสือ 47 กิโลเมตร

รถยนต์
จากกรุงเทพฯสามารถเดินทางไปจังหวัดปทุมธานีได้ 3 เส้นทาง ดังนี้

1. กรุงเทพฯ-บางเขน-รังสิต-ปทุมธานี
2. กรุงเทพฯ-นนทบุรี-ปากเกร็ด-ปทุมธานี
3. กรุงเทพฯ-บางใหญ่-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว-ปทุมธานี
4. กรุงเทพฯ-ใช้เส้นทางด่วนสายบางปะอิน-ปากเกร็ด ลงที่ด่วนบางพูน เลี้ยวซ้ายเข้าเส้นทางรังสิต - ปทุมธานี (หมายเลข 346)

รถไฟ
จากสถานีหัวลำโพง สามเสน บางซื่อ บางเขน หลักสี่ ดอนเมือง เดินทางโดยรถไฟไปลงที่สถานีรังสิต แล้วต่อรถโดยสารจากสายรังสิต-ปทุมธานี สอบถามเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 1690 , 0 2223 7010, 0 2223 7020, 0 2220 4334, 0 2220 4444 หรือที่เว็บไซต์ www.railway.co.th

รถโดยสารประจำทาง
1. รถธรรมดาสาย 33 สนามหลวง-ปทุมธานี
2. รถธรรมดาสาย 90 รัชโยธิน-ท่าน้ำปทุมธานี
3. รถธรรมดาสาย 29, 34, 39, 59, 95 รถปรับอากาศสาย 185, 503, 510, 513, 520, 522, ปอ. 29, ปอ. 34 และ ปอ. 39 ลงรถที่รังสิต แล้วต่อรถสายรังสิต-ปทุมธานี
4. รถร่วมบริการสาย 104 (สถานีขนส่งจตุจักร-ปากเกร็ด) หรือสาย 32 (วัดโพธิ์-ปากเกร็ด) แล้วต่อรถสาย 33 และ 90 จากปากเกร็ดไปจังหวัดปทุมธานี
สอบถามรายละเอียดเส้นทางเดินรถ ขสมก.เพิ่มเติมได้ที่ โทร.184 หรือที่เว็บไซท์ www.bmta.co.th

เรือ
จากกรุงเทพฯ โดยสารเรือด่วนเจ้าพระยาไปลงที่ท่าน้ำนนทบุรี แล้วต่อรถสายนนทบุรี-ปทุมธานี สอบถามข้อมูลเรือด่วนเจ้าพระยาเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 2623 6001-3

การคมนาคมภายในตัวจังหวัด จ.ปทุมธานี
การเดินทางจากอำเภอเมืองปทุมธานีไปยังอำเภอต่าง ๆ

  1. อำเภอสามโคก 5 กิโลเมตร
  2. อำเภอลาดหลุมแก้ว 16 กิโลเมตร
  3. อำเภอคลองหลวง 22 กิโลเมตร
  4. อำเภอลำลูกกา 32 กิโลเมตร
  5. อำเภอธัญบุรี 34 กิโลเมตร
  6. อำเภอหนองเสือ 47 กิโลเมตร

 

ปทุมธานี : วัฒนธรรมประเพณี

ประเพณีรำมอญ
ประวัติ / ความเป็นมา
มอญ หรือที่เรียกกันว่า ไทยเชื้อสายมอญ อาศัยอยู่กระจัดกระจายตามจังหวัดต่างๆ ของประเทศไทย เช่น นนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการ สมุทรสาคร และราชบุรี เป็นต้น คนมอญเหล่านี้นับถือพุทธศาสนา นิกายเถรวาท และยังยึดถือระบบความเชื่อในเรื่องผีเรือนหรือผีบรรพบุรุษ ดังนั้นจึงยังมีการประกอบพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับผีอยู่ เช่น พิธีรำผี เป็นต้น
พิธีรำผี ถือเป็นพิธีกรรมทางครอบครัว มีสาเหตุมาจากการผิดผี คือ เมื่อมีคนเข้ามาพักที่บ้านและเจ้าของบ้านเกิดเจ็บป่วยในระหว่างนั้น ถือว่าผีโกรธเจ้าของเรือน ต้องทำการบนบานศาลกล่าว โดยเอาน้ำมารดที่เสาเอก และกล่าวอโหสิกรรมต่อผี รวมทั้งจัดพิธีเลี้ยงผีด้วย คือ
- พิธีเลี้ยงผีแบบธรรมดา คือ จัดเลี้ยงตามปกติ
- พิธีกินทั้งยืน หรือพิธีรำ โดยขณะที่ยืนรพจะหยิบอาหารกินไปด้วย
และสาเหตุอีกประการหนึ่ง คือ ถ้าครอบครัวใดไม่มีลูกชายเป็นผู้รักษาผีเรือน ก็ถือว่าหมดผีไปจากตระกูล ต้องทำการถอนเสาเอกออกจากเรือน และทำพิธีกินทั้งยืนหรือพิธีรำผี เท่ากับเป็นการเชิญผีเรือนให้ไปอยู่ศาล ซึ่งเตรียมไว้ให้บริเวณบ้านหลังนั้น

กำหนดงาน
การจัดพิธีรำมอญ มักจะมีขึ้นในเดือนคู่ ยกเว้นวันพระและวันเข้าพรรษา และถ้าครอบครัวใดได้จัดงานพิธีใดก็ตามขึ้นมาแล้ว ในปีนั้นจะไม่สามารถจัดพิธีรำผีได้

สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่ www.tat.or.th/festival

กิจกรรม / พิธี
ก่อนวันทำพิธี 1 วัน ต้องเตรียมอาหารสำหรับใช้ในพิธี เช่น ข้าวเหนียว หัวหมู ขนมต้ม ข้าวขนมกล้วย แป้งคลุกน้ำตาลทอด กล้วยน้ำว้า และมะพร้าวอ่อน เป็นต้น เพื่อเลี้ยงญาติพี่น้องหรือแขกที่เชิญมา
วันทำพิธี เริ่มตั้งแต่ 9 นาฬิกา มีการตั้งผีเรือน หรือโรงพิธีชั่วคราว ทำด้วยไม้ไผ่จักตอกสานทำเป็นหลังคา มีแท่นวางเครื่องเซ่นหรือเครื่องบูชา มีเสาสูงแขวนเสื้อและหมวก หน้าเรือนผีมีต้นหว้าซึ่งชาวมอญเชื่อว่ามีผีอยู่ ปกติจะสร้างในบริเวณบ้าน แต่สำหรับงานนี้จัดขึ้นที่ลานกว้างภายในวัดคงคารามและมีหญิงชราทำหน้าที่หมอ ผีให้อยู่ในเรือนพิธีหน้าแท่นเครื่องบูชา เครื่องบูชาหรือเครื่องเซ่น ทำเป็นบายศรีใส่อาหารต่างๆ เช่น ข้าวตอก หัวหมู และผลไม้ต่างๆ เป็นต้น จากนั้นผู้เป็นลูกหลานจะถือผ้าผีซึ่งเป็นผ้าผืนยาวที่ผูกห้อยลงมาจากหลังคา เรือนผี ชูไว้เหนือศีรษะ หมอผีเอาเหล้าวนที่เครื่องเซ่นแล้วพูดเบาๆ มีดนตรีบรรเลงเป็นระยะๆ หลังจากนั้นหมอผีใช้เชือกพันรอบต้นกล้วย 3 ครั้ง ผู้เป็นลูกหลานช่วยกันเฉือนโคนต้นกล้วย แล้วทาขมิ้นที่หัวต้นกล้วยและใช้ดาบสับ วางใบตองตรงที่ดาบฟันต้นกล้วยลงไปนอกจากนั้นยังวางขนม ข้าวตอก กล้วยน้ำว้าลงบนสันดาบ หลังจากนั้นนำเหล้าขาวมาวนแล้วพ่นเมื่อเสร็จแล้วนำของวางบนสันดาบไปวางยัง แท่นเครื่องเซ่นใต้ชายคาเรือนผี ผู้ร่วมพิธีฟันกล้วยออกเป็น 9 ท่อนหมอผีแจกข้าวตอกไว้ให้สำหรับปา 9 ครั้ง ขณะที่หมอผีรำ ต่อจากนั้นมีการรำหน้าเรือนผี
ในตอนสายลูกสาวคนโตของครอบครัวจะอาบน้ำแต่งตัวหน้าเรือนผี โดยนั่งเหยียดขาบนในตองที่รองอยู่กับไม้กระดาน 1 แผ่น หมอผีจะเทน้ำปนขมิ้นให้ผู้อาบล้างหน้าก่อน แล้วจึงให้พี่น้องร่วมตระกูลมารองน้ำเพื่อล้างหน้า แล้วใช้น้ำที่เหลือรดผู้อาบจากลำตัวถึงขา 3 ครั้ง เมื่อแต่งตัวแล้ว ต้องให้หมอผีแต่งตัวให้อีกครั้งหนึ่งบนเรือนผี โดยนำผ้ามานุ่งทับผ้าผืนที่นุ่งอยู่เดิม มีผ้าพาดไหล่ ผ้าคาดเอว และผ้าคลุมศีรษะ เป็นต้น จากนั้นจุดธูปเทียน หมอผีและผู้ร่วมพิธียืนรำถือช่อใบไม้และถือดาบ แล้วนั่งรำกับพื้นโดยถือช่อใบไม้ บ้องไม้ไผ่ ดาบ พานใส่อาหาร โดยที่หมอผีเป็นผู้หยิบให้ เมื่อดนตรีหยุดก็หยุดรำ
หลังจากนั้นจุดเทียน 6 เล่ม โดยหมอผีวางพานเทียนบนแท่นเครื่องบูชา ดนตรีเริ่มบรรเลงอีกครั้ง หมอผีวนพานเทียนรอบแท่นบูชาแล้ววางบนศีรษะ ประมาณ 3 ครั้ง หลังจากนั้นประคองพานและผ้าผียกขึ้นลงสลับกันหลายๆ ครั้ง แล้ววางพานที่แท่น นำพานบายศรีมารำประคองท่าเดิมอีกแล้วจึงวางพานไว้ที่แท่นตามเดิม จากนั้นเป็นการรำด้วยท่ายืน มือถือช่อใบไม้ บ้องไม้ไผ่ ผ้าคาดเอว แล้วเริ่มรำแบบยืนโดยประคองผ้าผีที่มีอาหารอยู่ แล้วรำท่าพาดดาบไว้บนบ่า รำบ้องไม้ไผ่ขนาดสั้น โดยกระทุ้งหลังคาเรือนเบาๆ เสร็จแล้วเริ่มรำอีกด้วยการยกพานอาหาร ยกหม้อทราย ก็เป็นอันเสร็จพิธีของผู้รำที่เป็นลูกสาวคนโต
หลังจากนั้นจะห่ออาหารวางไว้บนแท่น หมอผีรำเดี่ยวอีกครั้ง และเปลี่ยนผู้ร่วมรำเป็นลูกสาวคนรอง โดยรำเหมือนคนก่อนต่างกันเพียงแต่ไม่มีการอาบน้ำและใช้เวลารำไม่นานนัก โดยขณะรำหมอผีจะจับตัวผู้รำโยกไปมา ทั้งนี้เพื่อให้ผีมาเข้าร่างผู้รำ เมื่อรำเสร็จแล้วบรรดาญาติทั้งหลายจะขึ้นไปบนเรือนผีประมาณกลุ่มละ 3 คน แต่งตัวด้วยผ้าใหม่เข้าไปร่วมพิธีรำ ถ้าผีเข้าร่างคนใด คนนั้นก็จะถือจานอาหารเพื่อหยิบกิน และแจกจ่ายผู้ที่นั่งอยู่บริเวณนั้น และเมื่อใดที่คนรำที่มีผีเข้าร่างอยู่กระโดดกลับไปที่เรือนผี นอนคว่ำกับพื้นและจับผ้าผี ผีก็จะออกทันที การรำเป็นกลุ่มเช่นนี้ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่งโมง
ต่อมาเวลาประมาณบ่าย 3 โมง มีพิธีการกินไก่ โดยจัดอาหาร เช่น ข้าวเหนียว กล้วยน้ำว้า มะพร้าวอ่อน เหล้าขาว เป็นต้น วางข้างๆ ฉีกไก่ออกเป็นชิ้นๆ โดยที่คนมีผีอยู่ในร่างจะกระโดดออกมาพร้อมกับถือกะละมังไก่ เพื่อแจกแก่คนบริเวณนั้นเป็นที่สนุกสนาน ผีที่เข้าร่างผู้รำตอนนี้ไม่เพียงแต่ผีบรรพบุรุษเท่านั้น แต่ยังมีผีจรและผีกระเหรี่ยงอีกด้วย
หลังจากนั้นเป็นการรำกลุ่มรอบต้นหว้านอกโรงพิธี มีแต่หญิงรำกระโดดไปมาอย่างสนุกสนานมีการแบกหาบข้าว กระบอกน้ำ กล้วย มะพร้าวอ่อน ฯลฯ มากินกัน หลังจากนั้นผู้ชายแต่งตัวเป็นช้างมาให้ผู้หญิงไล่คล้อง เวลาประมาณ 4 โมงเย็น นำหยวกกล้วยทำเป็นเรือยาวประมาณ 1 ศอกใส่สายสิญจน์ไว้ในเรือ หมอผีถือมะพร้าวอ่อน 2 ใบ หาบกล้วย 2 หวี เดินปาไปทีละลูกจนหมดนอกโรงพิธีหลังจากนั้นนำเรือมาใส่ของให้เต็ม ยกไปไว้ที่ต้นไม้หน้าโรงพิธี แล้วตัดออกเป็น 2 ท่อน นำเสื้อกับหมวกที่แขวนอยู่หน้าเรือนผีมาวางบนต้นไม้ เป็นอันเสร็จพิธี

ประเพณีถวายธงตะขาบ
ประวัติ / ความเป็นมา
การถวายธงตะขาบนั้นเป็นประเพณีที่มีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล นิยมใช้กันในพุทธศาสนาทั้งนี้เพื่อเป็นเครื่องหมายให้รู้ว่าที่ตรงนั้นเป็น วัดหรือปูชนิยสถานที่สำคัญ และยังเป็นการประดับปูชนียสถานให้งดงามเพื่อประกอบศาสนพิธีต่างๆ การถวายธงมีกล่าวไว้ในชาดกพุทธศาสนาว่า ชายผู้หนึ่งได้เดินทางไปในที่กันดาร และได้พบกับเจดียสถานที่ควรเคารพบูชา เกิดศรัทธาเลื่อมใส แต่เนื่องจากไม่มีอะไรจะบูชา จึงเอาผ้าสาฎกแบบผ้าห่มของตนผูกปลายไม้ยกขึ้นปักบูชา ดังนั้นธงบูชาจึงเป็นรูปธงปฏามาตั้งแต่เดิม และถือเป็นเครื่องบูชาสูงสุดอีกประการหนึ่ง
การทำธงเป็นตัวตะขาบนั้นมีตำนานว่า บริเวณที่ตั้งเจดีย์ชเวดากองในประเทศพม่า เดิมเรียกว่า ดอยสิงคุตต์ หรือ สิงคุต อยู่ที่เมืองร่างกุ้ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของตะขาบยักษ์ตัวหนึ่ง เที่ยวจับช้างมากินเป็นอาหารจนซากช้างกองสุมเต็มบริเวณนั้น ต่อมามีเจ้าชายต่างแดนเป็นพ่อค้าสำเภาเดินทางมาพลซากช้างกองสุมเป็นภูเขา จึงคัดเลือกงาช้างบรรทุกลงเรือสำเภาทั้งสิ้น 7 ลำ ตะขาบยักษ์กลับมาก็โกรธเป็นอันมากถือว่าเจ้าชายพ่อค้าสำเภานั้นขโมยงาช้างไป จึงติดตามเรือทั้ง 7 ลำไป จนกระทั่งออกสู่มหาสมุทร ในมหาสมุทรนั้นมีปูยักษ์เจ้าทะเลอยู่ตัวหนึ่ง คอยเอาก้ามอันมหึมาของมันหนีบสิ่งที่จะลอดผ่านไปกินเป็นอาหาร เรือบรรทุกงาช้างของเจ้าชายพ่อค้าสำเภาแล่นผ่านไปได้โดยปลอดภัย แต่ตะขาบยักษ์นั้นถูกหนีบจับไปกินเป็นอาหาร จนกระทั่งสมัยพุทธปฐมโพธิกาล ตปุสสะและภัลลิกะ พ่อค้าชาวสุวรรณภูมิ เดินทางมาค้าขายที่ชมพูทวีปและได้พบกับพระพุทธเจ้า เกิดความเลื่อมใสศรัทธา จึงปฏิญาณตนเป็นอุบาสกคนแรกในพุทธศาสนา และได้รับพระราชทานพระเกศาธาตุจากพระพุทธเจ้า จึงนำกลับมาบ้านเมืองตนหาที่ก่อสร้างเจดีย์บรรจุพระเกศาธาตุจากพระพุทธเจ้า และได้กำหนดให้ดอยสิงคุตต์ของตะขาบยักษ์ที่สร้างเจดีย์ เรียกว่า “เจดีย์ชเวดากอง” และได้ทำธงตะขาบไว้ใกล้เจดีย์นั้น เพื่อเป็นอนุสรณ์ให้ตะขาบยักษ์เจ้าของดอยสิงคุตต์ และเป็นการบูชาเจดีย์ด้วย ชาวรามัญจึงถือเป็นประเพณีสืบต่อมา

กำหนดงาน
ประเพณีถวายธงตะขาบของชาวจังหวัดปทุมธานี จัดทำในวันสุดท้ายของวันสงกรานต์โดยกระทำกันที่วัดในจังหวัดปทุมธานี สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่ www.tat.or.th/festival

กิจกรรม / พิธี
การถวายธงตะขาบจะทำกันที่เสาหงส์หน้าเจดียสถาน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของชาวรามัญ เสาหงส์ทำด้วยไม้กอม มีลักษณะเป็นเหลี่ยมเล็กน้อย มีเสาประกบคู่ประดับบัวหัวเสา ตัวเสาประดับลายพุ่มข้าวบิณฑ์ ปลายเสามีรูปหงส์ทรงเครื่องหล่อด้วยโลหะ กางปีทั้งสองข้าง จะงอยปากหงส์แขวนกระดิ่ง บนสุดมีฉัตรสามชั้นปักอยู่ ภาษามอญเรียกหงส์ว่า “เทียะ เจมเจียะนู่” ตัวหงส์เรียกว่า “เจียะนู่” ถือเป็นสัญลักษณ์ของวัดมอญ โดยจะนำธงตะขาบไปแขวนไว้ที่ยอดเสาด้านหลังหงส์ เพื่อเป็นพุทธบูชา
การทำธงตะขาบแต่ก่อนนั้น ทำอย่างวิจิตรพิสดาร โดยทอธงเป็นรูปตะขาบ ใส่ซี่ไม้ไผ่ หรือหวายในขณะทำเป็นระยะๆ ให้เป็นรูปตะขาบติดธงริ้วเล็กๆ ที่หัวซี่ไม้ไผ่ ภาษามอญเรียกธงนี้ว่า “อะลามเทียะกี้” แต่ในปัจจุบันนี้ใช้ผ้าที่ซื้อมายาวประมาณ 3.50 เมตร กว้าง 1 เมตร ใช้ไม้ไผ่สานเป็นโครงมนทั้งหัวและท้าย ใช้เชือกเดินเป็นเส้นทั้งสองข้างที่ขอบ โดยเย็บผ้าเม้มเข้ากับเชือก ใส่ซี่ไม้ไผ่หรือหวายในส่วนลำตัวห่างเท่าๆ กัน ติดธงซี่เล็กๆ ที่หัวไม้ไผ่ เจาะรูบนผ้าเพื่อระบายอากาศไม่ให้ผ้าขาดเวลาลมแรง ส่วนหัวติดตะกร้อสานด้วยหวาย 2 ใบ และส่วนท้าย 3 ใบ ใช้ผ้าพันตะกร้อเพื่อความสวยงาม ส่วนหางใช้ผ้าเยื่อไม้หรือด้ายสีผูกเป็นริ้วสวยงาม ถ้าคนไหนศรัทธามากก็อาจตัดผมของตนเองผูกปลายธงเป็นพุทธบูชาก็ได้ การตกแต่งธงนั้นแตกต่างกันไปแล้วแต่ท้องถิ่น การเย็บธงตะขาบนั้นจะกระทำกันที่วัด โดยร่วมกันทำเป็นหมู่คณะ
ในบ่ายวันสุดท้ายของวันสงกรานต์ จะแห่ธงโดยชาวบ้านช่วยกันจับตามขอบธงตลอด ทั้งผืนยกขึ้นเสมอศีรษะ และมีขบวนกลองยาวเดินร่วมแห่ไปตลอดหมู่บ้าน เพื่อประกาศว่าจะได้เริ่มพิธีถวาย ธงตะขาบและเชิญชวนให้มาร่วมงานบุญในครั้งนี้ สำหรับคนแก่ที่ไม่สามารถเดินไปวัดได้จะออกมาจับผืนธง เมื่อขบวนแห่มาถึงหน้าบ้าน และยกมือไหว้อนุโมทนาด้วย หลังจากแห่ธงเสร็จแล้วจะนำธงมาที่เสาหงส์ พร้อมกับกล่าวถวายธงต่อหน้าเจดียสถาน แล้วชักธงขึ้นสู่ยอดเสาหงส์ เป็นอันเสร็จพิธีถวายธงตะขาบ

ประเพณีการแห่หางหงส์

ประวัติ / ความเป็นมา
ประเพณีแห่หางหงส์ หรือที่ชาวรามัญเรียกว่า “แห่ฮะต๊ะโน่” เป็นประเพณีสำคัญอีกอย่างหนึ่งของชาวปทุมธานีที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาเป็นเวลา ช้านาน
ชาวรามัญนับถือและให้ความสำคัญกับหงส์มาก เชื่อว่าเป็นสัตว์ชั้นสูงที่ให้คุณ กล่าวกันว่า ภูมิประเทศเดิมของเมืองหงสาวดีเป็นที่ลุ่มและทะเลสาบมาก่อน ต่อมาทะเลตื้นเขินกลายเป็นดินดอน ได้มีหงส์ผู้เมียคู่หนึ่งมาหากินในทะเลสาบแห่งนี้ ชาวมอญจึงถือเป็นนิมิตดี จึงตั้งเมืองขึ้นเรียกว่า เมืองหงสาหรือหงสาวดีในปัจจุบัน และไม่ว่ามอญจะอพยพไปอยู่ที่แห่งใดก็ตาม ก็ต้องสร้างรูปหงส์ไว้บนยอดเสา เพื่อเป็นเครื่องหมาย
ดังนั้นชาวปทุมธานีจะต้องแห่หางหงส์ทุกปี เพราะถือว่าหงส์ปีหนึ่งต้องถ่ายขนใหม่ โดยเฉพาะส่วนหางหงส์จะหลุดหมด หางเป็นสิ่งสำคัญถือเป็นผู้กำหนดทิศทาง ดังนั้น จึงจัดประเพณีแห่หางหงส์ขึ้นเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต และได้อานิสงส์มาก ทั้งยังนำเงินที่ได้จากการแห่หางหงส์ไปถวายพระเพื่อบำรุงวัดต่อไป

กำหนดงาน
ประเพณีการแห่หางหงส์ของชาวปทุมธานี จัดให้มีขึ้นในวันสงกรานต์ สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่ www.tat.or.th/festival

กิจกรรม / พิธี
ก่อนถึงวันสงกรานต์ ชาวบ้านจะช่วยกันเย็บผ้าที่จะทำเป็นหางหงส์ และช่วยกันประดิษฐ์ดอกชบา เพื่อนำไปประดับที่หางหงส์ให้สวยงาม ผ้าที่ใช้ทำหางหงส์นั้นจะใช้ผ้าอะไรก็ได้ แต่ต้องยาวประมาณ 3 เมตร กว้างประมาณ 1 เมตร ตัดให้เป็นลักษณะหัวท้ายมน ทางหัวใหญ่กว่าทางหางเล็กน้อย แล้วเม้มขอบผ้าเย็บเข้ากับเชือกโดยตลอดทั้งผืน เสร็จแล้วเหลาไม้ไผ่ผูกขวางผ้าจำนวน 9 อัน เพื่อให้ผ้ากางออก จากนั้นนำดอกไม้ที่ประดิษฐ์ด้วยเศษผ้าต่างๆ ประดับตามไม้ข้างละ9 ดอก ติดที่ไม้ตรงกลางผ้าอีก 9 ดอก ตรงหัวมีตระกร้อสานด้วยหวาย 1 ใบ ที่ลูกตระกร้อติดดอกไม้อีก 4 ดอก ส่วนหาง มีลูกตระกร้อ 2 ใบ ผูกเรียงติดห้อยไว้ ติดดอกไม้ที่ลูกตระกร้อลูกละ 4 ดอก และตระกร้อใบสุดท้ายนิยมเอาด้ายสีต่างๆ ผูกให้ยาวประมาณ 30 เซนติเมตร หรือบางครั้งอาจใช้ผมคนผูกก็ได้ ทั้งนี้ เพื่อให้เกิดความสวยงาม ลูกตระกร้อที่ติดไว้จะถ่วงหางให้ผ้ากางออก และประดับให้สวยงามอีกด้วย ส่วนทางท่อนหัวและทางท่อนหางแต่ละด้านสีจะต่างกัน ตามผืนผ้าเจาะรูช่องลมไว้เพื่อไม่ให้ผ้าขาดเวลาลมพัดแรงๆ ไม้ที่ทำเป็นกระดูกขวางผืนผ้าทั้ง 9 อัน เป็นคติ หมายถึง ความเจริญก้าวหน้าในการทำมาหากิน ส่วนลูกตระกร้อทั้ง 3 ลูก หมายถึง พระรัตนตรัยส่วนดอกไม้ที่ประดับนั้นถือเป็นเครื่องบูชา
การเย็บผ้าหางหงส์นั้นจะทำที่วัดหรือที่บ้านก็ได้ แล้วแต่สะดวก แต่ส่วนมากมักทำที่วัดเพราะมีสถานที่กว้างและเป็นศูนย์กลางที่รวมคน เมื่อทำหางหงส์เสร็จแล้วก็จะแห่ไปตามหมู่บ้าน มีขบวนกลองยาวร้องรำทำเพลงเป็นที่สนุกสนาน และมีคนถือบาตรรับบริจาคเงินจากผู้มีจิตศรัทธาทำบุญด้วย จากนั้นผู้เป็นหัวหน้าขบวนจะเป็นผู้กำหนดเอาวันสุดท้ายของวันสงกรานต์เป็น วันแขวนหางหงส์ โดยนำไปแขวนที่ไม้ใต้ตัวหงส์ใกล้ๆ กับยอดเสาหงส์ และนำเงินไปถวายพระที่วัด จากนั้นพระจะให้ศีลให้พร

ประเพณีผีกระจาด – ผีคุ้มครองเด็ก
ประวัติ / ความเป็นมา
ประเพณีทำบุญผีกระจาด เป็นประเพณีของครอบครัวที่นับถือผีกระจาด แม้จะแยกย้ายกันไปอยู่ที่อื่นๆ แต่ความเชื่อถือและการนับถือผีกระจาดยังคงอยู่ โดยเชื่อว่าเด็กคนใดเมื่อเติบโตขึ้นแล้วไม่ทำบุญผีกระจาด จะต้องมีอันเป็นไป ไม่สมประกอบ ประสบเหตุเภทภัยต่างๆ ชีวิตมีแต่เหตุร้าย ฉะนั้นพ่อแม่จึงต้องทำบุญผีกระจาดให้กับลูกคนโตของครอบครัว
ผีกระจาดเป็นผีที่มีอำนาจกว่าผีอื่นๆ เมื่อใครยอมรับนับถือผีกระจาดแล้ว ต้องเลิกนับถือผีของตนที่เคยนับถือมา เช่น ผีหม้อ ผีไก่ เป็นต้น
ประเพณีทำบุญผีกระจาด เป็นประเพณีเกี่ยวกับความเชื่อถือในการคุ้มครองเด็ก ทำให้เกิดความรักถิ่นฐานวงศ์วานว่านเครือ ทำให้เด็กได้รับพุทธศาสนาเข้าสู่ตนเองโดยการตักบาตร ถวายอาหาร รับศีลรับพรพระ ซึ่งเป็นสิริมงคลต่อเด็กในการเจริญเติบโต เป็นผู้นำที่ดีของครอบครัวและเป็นพลเมืองที่ดีของประเทศชาติต่อไปในอนาคต

กำหนดงาน
ประเพณีนี้จะจัดขึ้นก็ต่อเมื่อบุตรคนแรก (ลูกคนโต) ของครอบครัวมีอายุประมาณ 2 ขวบครึ่งเป็นต้นไป หรือโตจนสามารถเดินวิ่ง และจับทัพพีใส่บาตรได้ พ่อแม่จึงกำหนดงานทำบุญผีกระจาดขึ้น สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่ www.tat.or.th/festival

กิจกรรม / พิธี
เมื่อพ่อแม่กำหนดวันทำบุญผีกระจาดเป็นที่แน่นอนแล้ว ก็จะเชิญแม่ผีสามคนจากสามหมู่บ้านในตำบลบางกระบือ (คือยายหมา ดาวหาง, ยายจำรัส คุ้มหมู และยายสง่า สวยเอี่ยม) และนิมนต์พระสงฆ์ 5 รูปจากวัดใกล้บ้าน จากนั้นแจ้งกำหนดงานให้ญาติพี่น้องและเพื่อนบ้านทราบ บางงานอาจรวมทำบุญหลายๆ ครอบครัว ในคราวเดียวก็ได้
ก่อนวันงานต้องเตรียม
1. “ตาเฉลว” 5 ใบ คือ กระจาดสานด้วยไม้ไผ่เป็นตาโปร่งๆ บริเวณปากกระจาดสานเป็นลายกลีบบัวปากพาน 5 กลีบ และตกแต่งด้วยกระดาษสี
2. ธงกระดาษสี ใช้ปักที่ตาเฉลว และแต่ละธงติดสตางค์ตามศรัทธา
3. สิ่งของที่ต้องใส่ในตาเฉลว 3 อย่าง คือ ขนมกง มะพร้าวอ่อน และกล้วย
ในวันงานเมื่อญาติพี่น้องและเพื่อนบ้านมาพร้อมกัน เจ้าภาพ (พ่อแม่ของเด็ก) จุดธูปเทียนไหว้พระ พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์ ในระหว่างนี้พ่อแม่ของเด็กจะจัดขันข้าวไว้ให้ลูกตักชาย เมื่อพระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์เสร็จ เจ้าภาพถวายภัตตาหาร หลังจากนี้พระสงฆ์ให้พรและทำพิธีกรวดน้ำ เจ้าภาพจึงนำกระจาด (ตาเฉลว) ทั้ง 5 ใบ มาวางไว้หน้าพระสงฆ์ เจ้าภาพจึงมอบกระจาดให้ศิษย์วัดต่อไป
ในระหว่างพิธีสงฆ์ แม่ผีจะทำพิธีไหว้ผีกระจาดไปพร้อมๆ กันโดยแม่ผีจะแยกมาจัดพิธีห่างจากชายคาบ้าน โดยใช้ผ้าขาวหรือเสื่อปูลาด สิ่งที่นำมาประกอบพิธีไหว้ คือ สำรับหวาน และสำรับคาว
สำรับคาว ประกอบด้วย เหล้าขาว 1 ขวด ไก่ 1 ตัว หมูสามชั้น
สำรับหวาน ประกอบด้วย ขนมกง มะพร้าวอ่อน กล้วย 1 หวี
วางคู่กันพร้อมบายศรีปากชาม และไข่ 1ฟอง พร้อมทั้งอาหารคาวหวานที่นำมาเลี้ยงพระนำมาเป็นของเคียงอีกหนึ่งชุด เพื่อเซ่นไหว้ด้วย
แม่ผีจะเริ่มพิธีโดยจุดธูปเทียนจำนวนหนึ่ง บอกกล่าวเชิญผีว่า “ขอเชิญพ่อเฒ่าเจ้าของธง และแม่ของเรือนเจ้าของกระจาดมารับเครื่องสังเวยของลูก (เอ่ยชื่อของเด็กและพ่อแม่ของเด็ก) แขาได้ทำกระจาด 5 ใบให้แล้ว วงศ์วานว่านเครือผีกระจาดได้กลิ่นธูปขอเชิญแม่มารับเครื่องเซ่นไหว้ มีเหล้า มะพร้าวอ่อน กล้วยหวีงามและขนมกง ฯลฯ เชิญแม่มารับเครื่องสังเวย พร้อมกินให้อิ่มหนำสำราญมาอวยชัยให้พรแก่ลูกหลานวงศ์วานผีกระจาดอยู่เย็น เป็นสุขตลอดกาล”
พร้อมกันนั้นแม่ผีจะปักธูปลงในถาดเครื่องเซ่น
เมื่อเสร็จทั้งพิธีสงฆ์และไหว้ผีกระจาดแล้ว เจ้าภาพจะเชิญญาติพี่น้องและเพื่อนบ้านที่มาร่วมงานรับประทานอาหารร่วมกัน
เมื่อได้เวลาพอสมควรแม่ผีจะทำพิธีลาผี โดยแบ่งเครื่องเซ่นผีทุกอย่างใส่กระทงใบตองนำไปไว้ทางสามแพร่งและกรวดน้ำให้ผีกระจาด
นอกจากประเพณีทำบุญผีกระจาดให้กับลูกคนโตแล้ว ยังมี “พิธีถวายธง” สำหรับลูกคนรองๆ ลงมา โดยการจัดพิธีถวายธงต่อพ่อเฒ่าเจ้าของธงให้มารับธงและปกป้องคุ้มครองลูกหลาน ของผีกระจาดให้อยู่ดีมีสุขตลอดไป โดยนำธงไปปักไว้หน้าโบสถ์ หรือวิหารที่วัดใกล้บ้าน ถ้าเป็นลูกชายให้ทำธงด้วยผ้าขาวรูปสามเหลี่ยม วาดรูปม้าบนพื้นธง ถ้าเป็นลูกผู้หญิงให้ทำธงสามชาย

ประเพณีแข่งลูกหนูของชาวรามัญ
ประวัติ / ความเป็นมา
ลูกหนู เป็นประเพณีการละเล่นเก่าแก่ของชาวรามัญ ในงานฌาปนกิจศพของพระสงฆ์ชาวรามัญ ซึ่งในอดีตนั้น การจัดงานฌาปนกิจศพพระสงฆ์ และสมภารเจ้าอาวาสจะเผาบนปราสาทที่จัดทำเป็นยอดเดียวหรือห้ายอด และจุดไฟเผาศพด้วยลูกหนู ชาวรามัญโบราณ ถือว่าศพพระไม่สามารถจุดไฟด้วยมืออย่างศพธรรมดา เมื่อเวลาผ่านไปจึงกลายเป็นการละเล่นแข่ง โดยมีเป้าหมายอยู่ที่ตัวปราสาทจำลองนี้ ส่วนการทำลูกหนูนั้นต้องใช้คนและค่าใช้จ่ายมากในการเตรียมการและจัดทำ โดยมีพระสงฆ์เจ้าอาวาสในวัดนั้นให้การสนับสนุน คณะลูกหนูที่มีชื่อเสียงและยังคงสืบสานประเพณีแข่งลูกหนูของจังหวัดปทุมธานี มีอยู่หลายวัด เช่น คณะลูกหนูวัดกร่าง วัดป่างิ้ว วัดบางเตย วัดดอกไม้ วัดปทุมทอง วัดกิ่งทอง วัดชัยสิทธิวาส วัดโบสถ์ วัดน้ำวน วัดบางกระดี่ วัดบางหลวง วัดบ่อเงิน วัดบ่อทอง เป็นต้น
ลูกหนู ของชาวรามัญเมืองสามโคก มีบันทึกไว้ในสมุดข่อยที่วัดเชิงท่า ของท่านอธิการแดงและคณะผู้จัดทำมีนายแบน ท้ายเมือง นายชม ท้ายเมือง นายโต๊ะ ผองธรรม ว่าได้ไปแข่งขันต่อหน้าพระที่นั่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในงานหลวงวัดเบญจมบพิตร ซึ่งมีการแข่งขันลูกหนูแห่แหนถวายหน้าพระที่นั่ง มีคณะลูกหนูเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 สาย สนุกสนานแก่ผู้ชมเป็นอันมาก ลูกหนูวัดเชิงท่าเป็นที่ถูกอกถูกใจสนุกสนานแก่ผู้ชมเป็นอันมาก เนื่องจากสามารถวิ่งไปกลับได้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานรางวัลแก่ท่านอธิการแสดง เจ้าอาวาสวัดเชิงท่าในครั้งนั้นด้วย (จากคำบอกเล่าของนายกุหลาบ ลอยมา) เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นที่ประทับใจของอาจารย์กว้างแห่งวัดประยูรวงศาวาส พระนักแหล่ชื่อดัง ท่านได้จดจำเหตุการณ์แข่งลูกหนูหน้าพระที่นั่งในงานวัดเบญจมบพิตร มาแต่งเป็นกลอนปรากฏหลักฐานในหนังสืองานศพของท่านอาจารย์กว้าง เมื่อปี 2460 ความว่า
แต่งตามภาษาพวกรามัญ กองหนึ่งแต่ตนดูชอบกลจริงๆ
ทั้งชายทั้งหญิงเป็นคู่ๆ กัน คล้ายจับระบำร้องรำเกี้ยวกัน
ทำเชิงชั้นดูแยบคาย พอแห่ข้ามคลองมองทุกกองทุกหมู่
ต่างลากลูกหนูเข้าใส่สาย เสียงอุตลุดจุดถวาย
คิดมุ่งหมายจะเอารางวัล ถ้าสายใครวิ่งไปยิงถูกเป้า
พวกมอญขี้เมาทำไมกับมัน กระโดดออกก๋าเสียงฮาลั่น
ทำเย้ยเยาะกันออกเต้นเกกัง ที่สายยิงผิดก็คิดอาฆาต
จึงเกิดวิวาทกันขึ้นนุงนัง ข้างชนะลูกหนูและหัวหูพัง
นี่เป็นหน้านั่งจึงค่อยรั้งรอ ถ้าเป็นปากเกร็ดหรือเขตสามโคก
คงได้เข้าโขกกันถึงเข่นฆ่า ได้ตีกันตายวายชีวา
เพราะฤทธิ์สุรามันพาให้แรง ยังสายอุปัชฌาวัดท่าบางกระบือ
ดังท่านชื่ออธิการแดง ไม่คิดยิงเป้าไม่เข้าขันแข่ง
แต่วิ่งแข็งแรงเร็วนี้กระไร ฝีมือท่านทำชิช่างสำเหนียก
เหมือนจะเรียกให้กลับมาได้ ดูตัวเล็กๆ แต่ช่างเอกสุดใจ
จุดให้วิ่งไปแล้วกลับมานั้นแหล่… ฯลฯ

กำหนดงาน
งานประเพณีแข่งลูกหนูของชาวสามโคกจัดขึ้นในเดือน 4 เดือน 5 สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่ www.tat.or.th/festival

กิจกรรม / พิธี
วิธีการทำลูกหนู ในสมัยก่อนลูกหนูทำด้วยไม้ไผ่ มีความยาว 1-2 ปล้อง ตัดเก็บข้อไว้ หัวและท้าย ปัจจุบันทำจากไม้มะม่วงกลึงเป็นท่อนยาว 60-70 เซนติเมตร หรือ ประมาณ 1 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 10-15 เซนติเมตร รัดด้วยปลอกเหล็กป่องกลาง ภายในขุดกลวงทะลุตลอด บรรจุดินปืนที่มีส่วนประสมของดินประสิว ถ่าน กำมะถัน ใช้ดินเหนียวอุด ใส่ดินปืน 1 ช้อน แล้วตอกอัดให้แน่นหนึ่งร้อยที จนกว่าดินปืนจะเต็มลูกหนู จึงใช้ดินเหนียวปิดแน่น ตกแต่งลูกหนูด้วยการทาสีสลับลวดลาย โดยใช้กระดาษ สีตัดเป็นริ้วสวยงาม คณะหนึ่งๆ ต้องทำลูกหนูเข้าร่วมแข่งขันไม่น้อยกว่า 12-14 ลูก
การเตรียมเข้าแข่งขัน ก่อนเข้าแข่งขันแต่ละคณะต้องจับสลากเบอร์จัดสายเรียงลำดับ แล้วจึงนำสายลูกหนูทำด้วยลวดสลิง เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร ยาวประมาณ 100-120 เซนติเมตร ในสมัยก่อนใช้เชือกเคร่าเป็นสายวิ่ง ซึ่งทำจากหนังควาย ตั้งสายด้าย ขาหยั่งสามขา สูงจากพื้น 5 เมตร ปลายสายลดต่ำลงมีเขื่อนท่อนไม้ขวางอยู่ให้สายลอดใต้เขื่อน ทุกสายจะไปรวมกันที่จุดสุดท้ายที่เขื่อน ส่วนต้นสายนั้นแยกกระจายห่างกันประมาณสายละ 5 เมตรเพื่อสะดวกในการขึ้นลง สายติดลูกหนูและยิงลูกหนูห่างจากจุดสุดท้ายที่เขื่อนออกไป 40 เมตร จะเป็นเป้าหมายที่ให้ลูกหนูวิ่งชนโดยแรงขับของดินปืนจะเป็นที่ตั้งของปราสาท และป้ายติดเบอร์ต่างๆ เป็นเป้าให้ลูกหนูวิ่งชนะโดยมีรางวัลสูงสุดอยู่ที่ยอดปราสาทและจัดให้มีการ แข่งขันที่กลางทุ่งนาหรือที่โล่งแจ้งหลังวัดห่างจากบ้านเรือนที่อยู่อาศัย
ส่วนการแห่ลูกหนูจะเริ่มแห่มากันในตอนบ่ายก่อนทำการแข่งขัน โดยที่คณะลูกหนูจากวัดต่างๆ แต่งตัวแฟนซี หรือประเภทสวยงาม มีวงกลองยาวร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนาน นำขบวนโดยคนถือป้ายบอกคณะลูกหนู แห่รอบเมรุเผาศพพระที่กลางลานวัดสามรอบเป็นการเคารพ จากนั้นก็แห่ไปยังลานแข่งลูกหนูหลังวัดตามลำดับที่จับเบอร์ขึ้นสายไว้
เมื่อแต่ละคณะขึ้นประจำสายจะลดสายลงจากขาหยั่ง ซึ่งสูงจากดิน 5 เมตรลงมาเพื่อนำลูกหนูที่ติดสายชนวนแล้วผูกติดกับสายลวดสลิง โดยใช้ไม้ไผ่ซีกประดับลายและติดลูกหนูแล้วมัดด้วยตอกชักรอกขึ้นสาย เตรียมจุดลูกหนูด้วยคบไฟ โดยดูจากสัญญาณธงซึ่งชักลงในช่วงกลางสายแดงและขาว เริ่มจุดตั้งแต่สายที่ 1, 2, 3, 4 และ 5 ตามลำดับจนครบทุกสายแล้วเริ่มต้นใหม่จนหมดลูกหนู

ประเพณีการเลี้ยงข้าวแช่
ประวัติ / ความเป็นมา
ประเพณีตักบาตรชาวปทุมธานี ได้กระทำติดต่อกันมานานแล้ว เป็นประเพณีที่ดี คือ ทำให้คนไม่ลืมบ้านเกิดเมืองนอน รู้จักทำบุญมีเมตตากรุณา และทั้งได้พบปะญาติพี่น้องเพื่อนฝูง ทำให้เกิดความรักสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และกตัญญูกตเวทีต่อญาติผู้ใหญ่ของตน

กำหนดงาน
จะทำการส่งข้าวแช่ในเช้าของวันที่ 13 เมษายน สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่ www.tat.or.th/festival

กิจกรรม / พิธี
ก่อนถึงวันสงกรานต์ ประมาณ 1 สัปดาห์ ชาวปทุมธานีที่ไปประกอบอาชีพทำมาหากินในท้องถิ่นอื่น จะพากันทยอยกลับบ้านของตน เพื่อเตรียมทำความสะอาดบ้านเรือน และเตรียมจัดซื้อข้าวของที่จะต้องทำบุญ ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ หนุ่มสาว คนเฒ่า คนแก่ จะร่วมมือช่วยเหลือกันอย่างเต็มที่ บ้านก็จะกวนข้าวเหนียวแดง กวนกะละแม และทำกับข้าวที่จะใช้รับประทานกับข้าวแช่ มีเนื้อเค็มผัด กะปิทอด ไข่เค็ม หัวผักกาดหวาน ปลาผัด ฯลฯ
พอถึงเช้าวันที่ 13 เมษายน ก็จัดการหุงข้าว พอสุกแล้วเอามาซาวนี้ให้หมดยาง เสร็จแล้วเอาผ้าขาวบางห่ออบด้วยดอกมะลิ ต้มน้ำเปล่าให้เดือด เวลาจะรับประทานก็เอาข้าวอบดอกมะลิใส่ถ้วยชาม ตักน้ำเดือดทิ้งไว้ให้เย็นแล้วใส่ลงไปในชาม แลดูสะอาดมีกลิ่นหอมหวานชวนรับประทาน เรียกน้ำย่อยได้ อย่างดี และทุกคนจะพากันร่วมรับประทานกันอย่างเอร็ดอร่อย
ส่วนข้าวแช่ที่นำไปทำบุญและส่งญาติผู้ใหญ่ จะกันไว้ต่างหาก แล้วเขาจะเอาหม้อข้าวแช่ที่ทำด้วยดินเผา ที่เรียกว่า หม้อตาล หรือหม้อขนม นำหม้อนั้นมาล้างให้สะอาด แล้วลนไฟกาบมะพร้าว เพื่อให้หม้อนั้นหอมด้วยกลิ่นควันของกาบมะพร้าว เมื่อเวลานำไปใส่ข้าวแช่จะทำให้ข้าวแช่มีรสโอชาดียิ่งขึ้นไปอีก
และหนุ่มๆ สาวๆ จะช่วยกันนำหม้อข้าวแช่และสำรับกับข้าวที่รับประทานรวมกับข้าวแช่ไปถวายพระ ตามวัดใกล้เคียง และส่งตามบ้านญาติผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือกันตั้งแต่เช้าจนเพล ในระหว่างวันที่ 13-15 เมษายน ของทุกปี ผู้คนจะแต่งตัวกันอย่างสวยงาม เดินส่งข้าวแช่กันขวักไขว่หนาตา ดูเป็นการสนุกครึกครื้น พอถึงตอนบ่ายจะพากันไปรวมที่วัด มีการก่อพระเจดีย์ทราย ปล่อยนก ปล่อยปลา และสรงน้ำเจ้าอาวาส และพระรูปอื่นๆ ตามลำดับอาวุโสจนหมดวัด ครั้นเสร็จพิธีสรงน้ำพระแล้วพระจะมานั่งเป็นลำดับเพื่อให้ประชาชนได้มาประนม มือรับพรจากพระ เสร็จพิธีแล้วพระสงฆ์ก็จะกลับกุฏิ หลังจากนี้จึงเป็นช่วงเวลาแห่งความสนุกสนานของผู้มาร่วมทำบุญ โดยทุกคนจะสาดน้ำดำหัวกันอย่างสนุกสนาน เมื่อสนุกสนานจากการสาดน้ำที่วัดพอสมควรแล้ว จึงแยกย้ายกันกลับบ้าน

ปทุมธานี : สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ

พิพิธภัณฑ์บัว

ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เริ่มจัดตั้งขึ้นเมื่อปี 2543 ในการดูแลของสำนักงานโครงการภูมิทัศน์และสำนักงานกิจการพิเศษ ของมหาวิทยาลัยฯ ตามโครงการอนุรักษ์พันธุ์กรรมพืชอันเนื่องมาจากพระดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อรวบรวมพันธุ์บัว ทั้งพันธุ์ไทย พันธุ์เทศและพันธุ์ลูกผสม เพื่อใช้เป็นแหล่งเรียนรู้ ค้นคว้าวิจัย ขยายพันธุ์บัว เพื่อศึกษาเรื่องการนำส่วนต่าง ๆ ของบัวไปใช้ประโยชน์ อีกทั้งเพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ มีการรวบรวมพันธุ์บัวต่าง ๆ ทั้งของไทยและต่างประเทศ และพันธุ์ลูกผสม กว่า 100 สายพันธุ์ปลูกไว้ในกระถางและสระน้ำ อาทิ บัวหลวง บัวผัน บัวเผื่อน บัวยักษ์ บัวจงกลนี บัวกระด้ง ฯลฯ รวมทั้งบัวที่ชื่อว่า "มังคลอุบล " ที่ได้รับรางวัล Best New Hardy Waterlily 2004 ในการประกวดบัวโลกครั้งที่ 19 ที่สหรัฐอเมริกา เปิดให้เข้าชมฟรี ในวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 8.30 - 16.30 น.

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : พิพิธภัณฑ์บัว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี 39 หมู่ 1 ถนนรังสิต-นครนายก ตำบลคลองหก อำเภอธัญบุรี ปทุมธานี 12110 โทร. 0 2549 3043, 08 9692 9808 เว็บไซต์http://lotus.rmutt.ac.th

 

วัดพืชอุดม

ตั้ง อยู่ที่ตำบลลำไทร จากแยกอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ไปตามทางหลวงสาย 3312 ประมาณ 31 กิโลเมตร มีรถสองแถวบริการจากมีนบุรี หนองจอก และจากสะพานใหม่มายังวัดตลอดวัน วัดพืชอุดมตั้งอยู่ริมคลองหกวา บริเวณวัดเต็มไปด้วยรูปปั้นแสดงความเชื่อเรื่องบาปบุญในพระพุทธศาสนา ส่วนในพระอุโบสถประดิษฐานหลวงพ่อโสธรจำลอง มีบันไดเล็ก ๆ ขึ้นไปยังสวรรค์ภูมิทั้ง 9 ชั้นที่ได้จำลองไว้ และมีทางลงไปนรกภูมิใต้อุโบสถ

องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.)

องค์การ พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.) พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ ถือได้ว่าเป็นสถานที่จัดแสดงนิทรรศการและกิจกรรมทางวิทยาศาสตร์ ที่เป็นการสื่อสารความรู้ให้กับผู้เข้าชม ให้เข้าใจสาระทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้โดยง่าย และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อเป็นการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองหก ในบริเวณเทคโนธานี โดยแยกจากถนนสายรังสิต-นครนายก ไปประมาณ 4 กิโลเมตร สามารถโดยสารรถประจำทางสาย ปอ.1155 สายรังสิต-ฟิวเจอร์พาร์ค-พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์

ตัวอาคารโดดเด่นด้วยการออกแบบเป็นทรงลูกบาศก์ 3 ลูกเกาะเกี่ยวกันอย่างสมดุล ใช้มุมแหลมของแต่ละลูกบาศก์รับน้ำหนัก มีความสูง 42 เมตร กว้าง 60 เมตร ภายในแบ่งออกเป็น 6 ชั้น จัดแสดงนิทรรศการทางวิทยาศาสตร์ด้วยเทคโนโลยีทันสมัย ที่สามารถสร้างความเพลิดเพลินไปพร้อมกับการเรียนรู้ ชั้นที่ 1 เป็นส่วนต้อนรับและแนะนำการเข้าชม มีการจัดแสดงภาพ และผลงานนักวิทยาศาสตร์ การจำลองลูกโลกขนาดใหญ่ ชั้นที่ 2 จัดแสดงหุ่นจำลองลูซี่ ที่ทำจากฟอสซิล เป็นรูปเหมือนที่แสดงถึงการกำเนิดมนุษย์คนแรก ยานอวกาศ และมนุษย์อวกาศจำลอง ชั้นที่ 3 เป็นอุโมงค์เงา และเรือนไม้ จัดแสดงในเรื่องของแสง ชั้นที่ 4 จัดแสดงพื้นฐาน และเทคโนโลยีในประเทศไทยลักษณะทางภูมิศาสตร์ ธรณีวิทยา นิเวศวิทยา การผลิตด้านการเกษตรและเทคโนโลยีการก่อสร้าง ชั้นที่ 5 คือแสดงการแยกแยะส่วนต่าง ๆ ของร่างกายมนุษย์ รวมถึงสิ่งของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน และ ชั้นที่ 6 แสดงถึงภูมิปัญญาไทย ผ่านสิ่งประดิษฐ์ หัตถกรรม ของเล่น ที่สามารถอธิบายและพิสูจน์ได้ด้วยหลักวิทยาศาสตร์สากล

นอกจากนี้แล้วยังมี พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ที่จัดแสดงนิทรรศการทางธรรมชาติ เปิดให้ชมทุกวันอังคาร-วันศุกร์ เวลา 09.00–16.00 น วันเสาร์-วันอาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลา 09.00–17.00 น. ปิดวันจันทร์

อัตราค่าเข้าชม ผู้ใหญ่ 60 บาท ชาวต่างประเทศ 60 บาท เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ไม่เสียค่าเข้าชม (ต้องแสดงบัตร) สอบถามเพิ่มเติมได้ที่ โทร.
0 2577 9999 ต่อ 1829-30 หรือที่เว็บไซต์ www.nsm.or.th

การเดินทาง อพวช. ได้เปิดให้บริการเส้นทางเดินรถโดยเริ่มต้นที่สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีหมอชิต มายัง อพวช. ทั้งไป-กลับ ขาไป ตั้งแต่เวลา 09.00 น., 11.00 น. และ 14.00 น. ขากลับ ตั้งแต่เวลา 11.30 น., 13.30 น., 15.30 น. และ 17.30 น. โดยได้กำหนดอัตราค่าบริการเป็น 3 แบบ ดังนี้

แบบที่ 1 เดินทางไป - กลับ รวมค่าเข้าชม 2 พิพิธภัณฑ์ ราคา 150 บาท

แบบที่ 2 เดินทางไป อพวช.เพียงอย่างเดียว รวมค่าเข้าชม 2 พิพิธภัณฑ์ ราคา 100 บาท

แบบที่ 3 เดินทางกลับเพียงอย่างเดียว ราคา 70 บาท

 

หออัครศิลปิน

ตั้ง อยู่ตำบลคลองห้า อยู่เลยพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ ไปอีกราว 3 กิโลเมตร สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงเป็นเลิศในศิลปะทั้งมวล เป็นที่ประจักษ์ชัดแก่พสกนิกรและศิลปินทั่วโลก เป็นสถานที่จัดแสดงผลงานด้านศิลปและวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าของพระองค์ 9 ด้าน คือ ด้านหัตถกรรม ด้านวาทศิลป์ ด้านวรรณศิลป์ ด้านจิตรกรรม ด้านถ่ายภาพ ด้านภูมิสถาปัตยกรรม ด้านประติมากรรม ด้านคีตศิลป์ และด้านการพระราชนิพนธ์เพลง นอกจากนี้ ยังเป็นที่จัดแสดงประวัติและผลงานอันล้ำค่าของศิลปินแห่งชาติทุกท่านในรูป แบบนิทรรศการภาพและเทคโนโลยีที่ทันสมัยและถ่ายทอดผลงานและภูมิปัญญาของ ศิลปินแห่งชาติทั้ง 4 สาขา คือ สาขาวรรณศิลป์ ศิลปการแสดง ทัศนศิลป์ และสถาปัตยกรรม ผู้สนใจสามารถเข้าชมได้ในวันจันทร์-วันศุกร์ 08.30-16.30 น. โดยไม่เสียค่าเข้าชม โทร. 0 2986 5020-4 โทรสาร 0 2986 5023 www.culture.go.th/ ภายในบริเวณใกล้เคียงกับหออัครศิลปิน ยังมีโครงการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่งเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว ได้แก่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก หอจดหมายเหตุแห่งชาติและพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา

วัดบัวขวัญ

เป็น วัดเก่าแก่ของอำเภอลาดหลุมแก้ว การเดินทางใช้เส้นทางสาย 341 (ปทุมธานี-ลาดหลุมแก้ว) เลี้ยวซ้ายที่หลักกิโลเมตรที่ 21-22 ไปอีก 5 กิโลเมตร ที่วัดนี้มีพระพุทธรูปทองสำริด ปางบำเพ็ญทุกขกิริยา ซึ่งสร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 5 พร้อมกับพระพุทธรูปตามระเบียงวัดเบญจมบพิตร นอกจากนี้ยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งจำลองมาจากวัดพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรีและพลับพลาที่ประทับแรกนาขวัญ สมัยรัชกาลที่ 6 เดิมเรียกว่า "ศาลาแดง" ตั้งอยู่ที่วังพญาไท ในกรุงเทพฯ

 

วัดไผ่ล้อม

ตั้ง อยู่ที่ตำบลบ้านงิ้ว บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ด้านเหนือของจังหวัดปทุมธานี ใช้เส้นทาง 3309 (ถนนสายเชียงรากน้อย ซึ่งเป็นทางเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา) เป็นแหล่งดูนกปากห่างที่ได้รับความสนใจทั้งจากนักท่องเที่ยวชาวไทย และชาวต่างประเทศ เป็นอันมาก ได้รับการประกาศเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า ซึ่งรวมพื้นที่ของวัดไผ่ล้อมและวัดอัมพุวราราม ในเนื้อที่ 74 ไร่ บริเวณวัดมีต้นไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น เป็นที่อาศัยของนกปากห่างมากว่า 100 ปีแล้วนกปากห่างเป็นนกในวงศ์นกกระสา แต่มีลักษณะเฉพาะที่จะงอยปากซึ่งปิดไม่สนิท คือมีร่องโค้งตรงกลางปาก ซึ่งมีประโยชน์ต่อนกในการจับหอยโข่งกินเป็นอาหาร นกปากห่างมีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย ศรีลังกา พม่า ไทย ลาว เขมร และเวียดนาม อพยพมาหาพื้นที่เหมาะสมในไทยเพื่อผสมพันธุ์ สร้างรังและวางไข่ ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมิถุนายนของทุกปี ซึ่งในช่วงฤดูผสมพันธุ์นี้จะเห็นถึงสายสัมพันธ์ของครอบครัวนกในการสร้างรัง ด้วยกิ่งไม้ ผลัดกันหาอาหารและดูแลลูกน้อย มีเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติและหอดูนก รายละเอียดติดต่อที่ทำการเขตห้ามล่าสัตว์ป่า วัดไผ่ล้อมและวัดอัมพุวราราม โทร. 0 2979 8596
การเดินทาง วัดไผ่ล้อมสามารถโดยสารรถสองแถวจากตัวเมืองสายปทุมธานี-เชียงราก ลงรถหน้าวัด หรือนั่งรถสองแถวสายปทุมธานี-สามโคก ลงรถที่วัดดอน (วัดสุราษฏร์รังสรรค์) หรือวัดสามัคคิยาราม แล้วต่อเรือข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามายังวัด ค่าโดยสารเรือคนละ 10 บาท นอกจากนี้ยังมีรถสายหมอชิต-อ.เสนา และรถสายนนทบุรี-อ.เสนา ลงรถที่วัดดอนแล้วนั่งเรือข้ามฟากมายังวัดไผ่ล้อม นอกจากนี้ ยังมีบริการนำเที่ยวทางเรือกรุงเทพฯ-วัดไผ่ล้อม-ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร จัดโดยบริษัท เรือด่วนเจ้าพระยา จำกัด ไป-กลับ ทุกวันอาทิตย์ สอบถามรายเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 2623 6001-3

 

วัดสิงห์

ตั้ง อยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา การเดินทางใช้ถนนสายปทุมธานี-สามโคก ประมาณ 3 กิโลเมตร จะมีทางแยกขวาเข้าวัด เป็นวัดเก่าแก่ซึ่งยังปรากฏเจดีย์ โบสถ์ วิหารเก่าแก่ ควรค่าแก่การศึกษาด้านประวัติศาสตร์โบราณคดี พระพุทธรูปสำคัญของวัดคือ หลวงพ่อโต พระพุทธรูปลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย สมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธไสยาสน์ (หลวงพ่อเพชร) นอกจากนี้ยังมีโกศบรรจุอัฐิหลวงพ่อพญากราย ซึ่งเป็นพระมอญธุดงค์มาจำพรรษาที่วัดสิงห์ บนกุฎิของวัดมีพิพิธภัณฑ์ เก็บรักษาของเก่าได้แก่ ตุ่มสามโคก แท่นบรรทมของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเมื่อครั้งเสด็จประพาสเมือง สามโคก ใบลานอักษรมอญ ตู้พระธรรม และพระพุทธรูป การเข้าชมต้องขออนุญาตเจ้าอาวาสวัดก่อนด้านหน้าวัดสิงห์มีการขุดค้นพบโบราณ สถานเตาโอ่งอ่าง ซึ่งถือเป็นหลักฐานของการตั้งชุมชนมอญในสมัยแรกในบริเวณนี้นับแต่สมัยกรุง ศรีอยุธยา ตุ่มสามโคก เป็นภาชนะบรรจุที่ใหญ่ที่สุดซึ่งผลิตจากเตาแหล่งนี้ ต่อมาภายหลังชาวรามัญเมืองสามโคกได้เลิกร้างการผลิตไปโดยย้ายการผลิตไปที่ เกาะเกร็ด เมืองนนทบุรี ซึ่งได้ขยายการผลิตตุ่มสามโคกขึ้นเป็นจำนวนมากและได้นำไปขายขึ้นล่องตามลำ น้ำไปทั่วทุกภาค ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยโอ่งลายมังกรจากราชบุรีลักษณะตุ่มสามโคกมีเนื้อดินสี แดงส้มเหมือนสีอิฐหรือสีมันปู เนื้อภาชนะค่อนข้างหนา รูปทรงปากโอ่งแคบ คอโอ่งจะติดกับไหล่ มีลายยืดเป็นเส้นคู่ตรงไหล่ ตรงกลางตุ่มป่องกลม รูปทรงเตี้ยป้อม ปากและก้นโอ่งมีขนาดใกล้เคียงกัน ปัจจุบันหาดูตุ่มสามโคกของเก่าได้ที่ วัดสิงห์ วัดสามโคก และตุ่มสามโคกขนาดใหญ่ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ พระนคร

วัดเจดีย์ทอง

ตั้ง อยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลคลองควาย การเดินทางใช้เส้นทางสายปทุมธานี-สามโคก ประมาณ 8 กิโลเมตรและแยกขวาเข้าวัดอีกประมาณ 500 เมตร ในวัดนี้มีเจดีย์ทรงรามัญ สร้างในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์โดยชาวมอญ เป็นสถาปัตยกรรมมอญที่เลียนแบบมาจากเจดีย์จิตตะกองของพม่า และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างขึ้นด้วยหยกขาว เป็นที่เคารพสักการะของชาวไทยรามัญ

วัดเจดีย์หอย

ตั้ง อยู่หมู่ที่ 4 ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว การเดินทางใช้ทางหลวงหมายเลข 341 (ปทุมธานี-ลาดหลุมแก้ว) ถึงหลักกิโลเมตรที่ 21-22 แล้วแยกเข้าวัดไปอีกประมาณ 10 กิโลเมตร บริเวณวัดมีการขุดพบซากหอยนางรมยักษ์อายุนับล้านปีจำนวนมาก หลวงพ่อทองกลึงเจ้าอาวาส จึงนำซากหอยโบราณมาก่อเป็นเจดีย์ขึ้นที่ด้านหน้าทางเข้าและในวัด นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์รวบรวมพระพุทธรูป และศิลปวัตถุ โบราณวัตถุ ข้าวของเครื่องใช้เก่า ๆ จำนวนมาก เช่น ตุ่มสามโคก ถ้วยชามดินเผา ไม้แกะสลัก เครื่องคิดเลข เปลือกหอยนางรมยักษ์ หอยมือเสือยักษ์ ฆ้องทองเหลืองที่ลูบแล้วมีเสียงดังได้โดยไม่ต้องตี นอกจากนี้ในบริเวณวัดยัง มีสวนสมุนไพร บ่อเลี้ยงเต่าและบ่อปลาสำหรับให้นักท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจกับการให้อาหาร สัตว์เหล่านี้

วัดหงษ์ปทุมาวาส (วัดมอญ)

ตั้ง อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบางปรอก ใกล้กับตลาดสดเทศบาล เป็นวัดที่สร้างโดยชาวมอญที่อพยพหนีพม่ามาไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี มีสัญลักษณ์ของวัดมอญคือ เสาหงส์ ซึ่งบนยอดเสาเป็นตัวหงส์หมายถึง เมืองหงสาวดี เมืองหลวงของชาวมอญ ปูชนียวัตถุสำคัญของวัดคือ พระพุทธชินราชจำลองปางมารวิชัย เจดีย์มอญจำลองแบบมาจากเจดีย์จิตตะกองในเมืองหงสาวดี วิหารจำลองได้แบบมาจากกรุงหงสาวดีหลังคาเป็นชั้นๆ มีลวดลายที่สวยงามมาก อุโบสถเป็นอุโบสถสร้างใหม่ตามสถาปัตยกรรมของไทย มองเห็นช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ได้แต่ไกล ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติและยังมีพระพุทธรูปปาง มารวิชัย รูปหล่อหลวงปู่เฒ่าที่ชาวบ้านนับถือ และมีศาลาการเปรียญประดับด้วยไม้แกะสลักสวยงาม วัดแห่งนี้ได้รับรางวัลชนะเลิศโครงการอนุรักษ์พันธุ์ปลาหน้าวัด มีพันธุ์ปลาต่างๆ มากมายที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยาเช่น ปลาสวาย ปลาเทโพ ว่ายมาชุมนุมกันอยู่เนืองแน่นเพื่อรอรับอาหารจากผู้มาทำบุญไหว้พระที่วัด

ตลาดร้อยปีระแหง

ตั้งอยู่ที่ชายคลองระแหงติดต่อคลองพระอุคม ตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว ตลาดทั้งสองฝั่งคลองปลูกสร้างด้วยไม้ เป็นห้องแถวติดต่อกันยาว สมัยนั้นผู้คนจำนวนมากต้องสัญจรกันทางเรือและทางรถไฟ โดยมีทางรถไฟสายแรก คือ สายตลาดระแหง-บางบัวทอง มาสิ้นสุดที่โรงเรียนวรพงษ์ หมู่ 4 ตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว ต่อมาการคมนาคมเจริญขึ้น มีถนนผ่านหน้าอำเภอลาดหลุมแก้ว ผู้คนก็หันมาสัญจรทางรถยนต์กัน กิจกรรมรถไฟก็ล้มเลิกไป แต่ยังคงเหลือตลาดเอาไว้ให้เป็นอนุสรณ์อยู่จนทุกวันนี้

ทางอำเภอลาดหลุมแก้วร่วมกับเทศบาลตำบลระแหงและชาวตลาดระแหง ได้ร่วมกันอนุรักษ์ตลาดเก่าที่ยังรักษาชุมชนเดิมไว้ได้ โดยจัดเป็นตลาดน้ำเหมือนในอดีต เพื่อให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของจังหวัดปทุมธานี ในส่วนบริเวณคลองระแหงหน้าลานวัดบัวแก้วเกษร ได้มีการจัดทำสถานที่เลี้ยงปลาบริเวณคลองระแหง โดยเก็บกักรักษาระดับน้ำให้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ อีกจุดหนึ่งที่ศาลาริมน้ำข้างห้องสมุด จัดทำเป็นท่าเรือรับ-ส่งนักท่องเที่ยว และจำหน่ายสินค้าในทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เช่น ขนมพื้นบ้าน ขนมไทยโบราณ ผลิตผลทางการเกษตร ตั้งแต่สะพานคลองระแหงจะทำทางเดินเชื่อมต่อกันระหว่างลานวัดกับตลาด เพราะตรงนี้ชาวตลาดระแหงอยู่กันมาตั้งแต่รุ่นทวด โดยยังอนุรักษ์ชุมชนดั้งเดิมไว้จนได้รับรางวัลจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

ในตลาดมีร้านขายอุปกรณ์จับสัตว์น้ำอายุกว่า 90 ปี ร้านขายยาจีนและยาแผนโบราณ ร้านตัดผมรุ่นคุณปู่ ร้านขายอุปกรณ์การเกษตรก็ยังอยู่ มีทั้งเคียวเกี่ยวข้าว จอบ เสียม ค้อน ตะปู เครื่องใช้ในครัวเรือน ปุ๋ยหมัก หม้อดินเผาหุ้งข้าว หรือร้านอาหารขึ้นชื่อ คือ ร้านแปโภชนา ซึ่งเป็นร้านเก่าแก่ ขายกันมาเกือบ 70 ปีแล้ว นอกจากนี้ที่บ้านของนายเกียรติคุณ สุทธาภิรมย์ นายกเทศมนตรีตำบลระแหง ยังจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงข้าวของเครื่องใช้ในสมัย โบราณ เปิดให้เข้าชมโดยไม่เสียค่าธรรมเนียม

ผู้สนใจสามารถเดินทางมาชมตลาดระแหงได้ทุกวัน แต่ชาวบ้านจะเปิดร้านสินค้าสำหรับนักท่องเที่ยวกันในวันเสาร์และอาทิตย์ ติดต่อ เทศบาลตำบลระแหง โทร. 0 2599 1606

การเดินทาง ตลาดระแหงอยู่ห่างจากตัวเมืองปทุมธานีไปทางอำเภอลาดหลุมแก้ว 13 กิโลเมตร สามารถเข้าถึงได้ 3 เส้นทาง คือ กรุงเทพฯ-รังสิต-ปทุมธานี หรือกรุงเทพฯ-นนทบุรี-ปากเกร็ด-ปทุมธานี หรือกรุงเทพฯ-บางใหญ่-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว-ปทุมธานี จากตัวเมืองปทุมธานีมุ่งหน้าไปยังอำเภอลาดหลุมแก้วตามเส้นทางหลวงหมายเลข 346 ระยะทาง 13 กิโลเมตร ถึงตลาดตำบลระแหง

ตลาดไท

เป็น ตลาดกลางสินค้าการเกษตรแห่งประเทศไทย ศูนย์กลางสินค้าการเกษตร และอุตสาหกรรม การเกษตร ครบวงจร เพื่อภาคการเกษตรกรรมไทย ยิ่งใหญ่ ทันสมัย ก้าวไกลไปสู่ความเป็นหนึ่ง บนเนื้อที่กว่า 500 ไร่ “ตลาดไท” ถูกออกแบบให้ยิ่งใหญ่กว้างขวาง และสะดวกสบาย แตกต่างจากตลาดกลางแบบเก่าอย่างสิ้นเชิง ด้วยการแบ่งตลาดออกเป็นสัดส่วน ตามประเภทของสินค้าที่หลากหลายทำให้สามารถรองรับปริมาณสินค้าที่หลากหลายวัน ละกว่า 15,000ตัน จากเกษตรกรทั่วประเทศไทย โดยจัดแบ่งพื้นที่เป็น อาคารส้ม เป็นตลาดผลไม้ส้มเขียวหวาน, อาคารผลไม้รวม เป็นตลาดที่ช่วยรองรับผลไม้รวมจากเกษตรกรทั่วประเทศ เช่น มะม่วง แคนตาลูป กระท้อน มะปราง น้อยหน้า ผรั่ง มะละกอ ละมุด พุทรา แตงไทย ส้มโอ ส้มเช้ง กล้วยหอม ชมพุ่ องุ่น มะขามเทศ ฯลฯ, ลานขายผลไม้ตามฤดูกาล เนื่องจากในช่วงฤดูกาลผลไม้จะมีผลไม้แต่ละชนิดจำนวนมากพื้นที่นี้เปิดให้ เกษตรกรและผู้ซื้อมาซื้อขายกันโดยตรง, ตลาดไม้ดอกไม้ประดับและกิ่งพันธุ์ไม้ รวบรวมกลุ่มผู้ขายไม้ดอกไม้ประดับและกิ่งพันธุ์ไม้จากแหล่งผลิตที่สำคัญและ รวบรวมกลุ่มผู้ค้าวัสดุอุปกรณ์เพื่อการเพาะปลูก, อาคารผัก, ตลาดสด ขายสินค้าเกี่ยวกับสินค้าอุปโภคบริโภคทุกประเภทเช่น เนื้อ หมู เป็ด ไก่ ปลา อาหารทะเล ผัก ผลไม้ ร้านขายของชำ ชั้น 2 มีสินค้าเบ็ดเตล็ดทั่วไป, ตลาดดอกไม้ มีร้านจำหน่ายไม้ดอกไม้ประดับหลากหลายจำนวนมาก เช่น ดอกกุหลาบ กล้วยไม้ เยอรบีร่า ร้านจัดทำพวงหรีด ร้านจำหน่ายสังฆภัณฑ์ ตลาดไท เปิดบริการ 24 ชั่วโมง ตั้งอยู่ริมถนนพหลโยธิน กม.ที่ 42 เยื้องมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์รังสิต ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ติดต่อสอบถามได้ที่โทร. 0 2908 4490-2 www.taladthai.com

ศาลากลางจังหวัดปทุมธานี (หลังเก่า)

ตั้ง อยู่ด้านตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 6 เป็นเรือนปั้นหยา ด้านหน้าก่อปูนเป็นสถาปัตยกรรมแบบยุโรป มีลวดลายตกแต่งด้านหน้า ที่สวยงาม ซึ่งทางกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถานแห่งชาติ


ตลาดน้ำเมืองรังสิต

ตลาดาน้ำเมืองรังสิต ตั้งอยู่ริมคลองรังสิต คลอง 1 ถนนรังสิต-นครนายก อำเภอธัญบุรี ห่างจากศูนย์การค้าฟิวเจอร์ พาร์ค รังสิต เพียง 1 กิโลเมตร ที่ตลาดน้ำมีทั้งหมด 11 แพด้วยกัน และแต่ละแพได้ตั้งชื่อแพเป็นดอกบัวพันธุ์ต่าง ๆ อาทิ ปุทมา บุณฑริก เป็นต้น มีทั้งหมด 11 แพด้วยกัน โดยแพที่ 1-2 จัดแสดงนิทรรศการการบอกเล่าเรื่องราวตั้งแต่อดีต ประวัติความเป็นมา วิถีชีวิตของชุมชนริมฝั่งคลองรังสิตประยูรศักดิ์ แพที่ 3 จัดจำหน่ายสินค้าโอทอป จากชุมชนในเขตเทศบาลเมืองรังสิต อาทิ น้ำมันมะพร้าว ขี้ผึ้งสมุนไพร แพที่ 4-10 จำหน่ายอาหารคาวหวานมากมาย โดยเฉพาะก๋วยเตี๋ยวเรือเมืองรังสิตที่ขึ้นชื่อมานาน และแพที่ 10 เป็นการบริการนวดแผนไทย โดยกลุ่มแม่บ้านในเขตเทศบาลเมืองรังสิตที่ได้ผ่านการฝึกอบรมมาเป็นอย่างดี

ตลาดน้ำรังสิต เปิดทุกวัน ตั้งแต่เวลาประมาณ 10.00-17.00 น.

การเดินทาง รถนั่งรถประจำทางปรับอากาศ สาย 538 และ สาย 559, รถประจำทางสาย 188 หรือรถโดยสาร บขส. สายปราจีนบุรี-รังสิต-องครักษ์

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เทศบาลเมืองรังสิต โทร. 0 2567 6000-6 www.rangsit.org


พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ตั้ง อยู่ภายในมหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ภายในจัดแสดงศิลปโบราณวัตถุ เครื่องถ้วยที่ผลิตจากแหล่งเตาในประเทศไทย เช่น เครื่องถ้วยสุโขทัย เครื่องถ้วยล้านนาและเครื่องถ้วยอยุธยา รวมทั้งเครื่องถ้วยที่ผลิตจากเตาเผาในต่างประเทศ ซึ่งค้นพบในประเทศไทย อาทิ เครื่องถ้วยจีน
เครื่องถ้วยเวียตนามและเครื่องถ้วยพม่า เป็นต้น พิพิธภัณ แบ่งออกเป็นห้องนิทรรศการถาวร ห้องนิทรรศการชั่วคราว ร้านจำหน่ายหนังสือและสินค้าที่ระลึก เปิดให้เข้าชมทุกวัน ยกเว้นวันอาทิตย์ วันจันทร์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์เวลา 09.00-16.00 น.
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม โทร. 0 2902 0299 ต่อ 2890 โทรสาร. 0 2516 6115
E-mail: museum@bu.ac.th เว็บไซด์ http://museum.bu.ac.th

ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษา รังสิต

ตั้งอยู่ในเนื้อที่ 62 ไร่ ตำบลรังสิต ถนนรังสิต-นครนายก อำเภอธัญบุรี ระหว่างคลอง 5 และคลอง 6 เข้าทางเดียวกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล โดยแยกจากถนนสายรังสิต-นครนายกเข้าไป 4 กิโลเมตร ก่อตั้งเมื่อปี 2537 เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านวิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียน นักศึกษา เยาวชนและประชาชนทั่วไป ภายในอาคารมีพื้นที่ใช้สอย 35,000 ตารางเมตร แบ่งพื้นที่ออกเป็น ห้องนิทรรศการถาวร ห้องท้องฟ้าจำลอง ห้องประชุมสัมมนาห้องปฎิบัติการวิทยาศาสตร์

นิทรรศการภายในอาคาร
เป็นการส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เช่น นิทรรศการ ประทีปแห่งแผ่นดิน ดาราศาสตร์และอวกาศ วิทยาศาสตร์พื้นฐาน เมืองเด็กแดนวิทยาศาสตร์มหัศจรรย์เปิดโลกสิ่งแวดล้อม เรียนรู้มหัศจรรย์แห่งชีวิตโลกล้านปี โลกดาวเคราะห์ กีฬากับวิทยาศาสตร์

นิทรรศการนอกอาคาร
อุทยานวิทยาศาสตร์ เช่น สวนสมุนไพร สวนวิทยาศาสตร์ สวนเกษตรธรรมชาติ นาฬิกาแดด ไม้ในวรรณคดี สวนธรณีวิทยา
ท้องฟ้าจำลอง รังสิต
ภายในศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษารังสิต มีท้องฟ้าจำลองแห่งใหม่ ห้องฉายดาวเป็นแบบโดมเอียง จุที่นั่งได้ 160 ที่นั่ง พร้อมทั้งสามารถฉาย ภาพยนต์แบบ IMAX ได้ ซึ่งถือเป็นท้องฟ้าจำลองที่ทันสมัยที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

หอดูดาว
สร้างเป็นหอดูดาวแบบโดม ติดตั้งกลองขนาด 16 นิ้ว รุ่น LX 200 พร้อม CCD นอกจากนี้ยังมีกล้องภาคสนามอื่นอีกเช่นกล้องนิวโทเนียน 16 นิ้ว และกล้องหักเหแสง ขนาด 4 นิ้ว อีก 3 ตัว เพื่อกิจกรรมดาราศาสตร์ ที่ให้บริการแก่บุคคลทั่วไป

กิจกรรม
มีหลากหลายกิจกรรม เช่น ค่ายวิทยาศาสตร์ ทั้งค่ายไป-กลับ ค่ายแรม ห้องเรียนวิทยาศาสตร์ การประชุมอบรม สัมมนาทางด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม

การเข้าชม
ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษารังสิต เปิดบริการทุกวันอังคาร-อาทิตย์ เวลา 09.30 - 16.00 น. หยุดทุกวันจันทร์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ โดยได้จัดแบ่งออกเป็นรอบ ๆ รอบเช้า 90.00 น., 10.00 น., 11.00 น. รอบบ่าย 13.00 น., 14.00 น., 15.00 น. สำหรับวันเสาร์และอาทิตย์เพิ่มรอบ 16.00 น. ค่าเข้าชมท้องฟ้าจำลอง คนละ 30 บาท

สอบถายรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษารังสิต โทร . 0 2577 5455-9 โทรสาร 0 2577 5455 หรือ www.rscience.net


สวนสนุกดรีมเวิลด์

ตั้ง อยู่ที่ตำบลบึงยี่โถ กิโลเมตรที่ 7 เส้นทางสายรังสิต-นครนายก บริเวณคลองสาม หากเดินทางโดยรถประจำทาง มีรถจากหมอชิต สาย ปอ. 523 (หมอชิต-สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล) หรือ ปอ. 538 (อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ-สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล) หรือนั่งรถโดยสาร ขสมก.มาลงที่รังสิตแล้วต่อรถสายที่ไปสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล แวะลงที่หน้าดรีมเวิลด์ดรีมเวิลด์เป็นสวนสนุกและสถานที่พักผ่อนที่รวบรวม ความบันเทิงนานาชนิดเข้าไว้ด้วยกันในเนื้อที่กว่า 160 ไร่ ประกอบด้วยดินแดนต่างๆ 4 ดินแดน ซึ่งได้รับการออกแบบให้มีบรรยากาศแห่งความสุข สนุกสนานที่แตกต่างกันออกไป ได้แก่ ดรีมเวิลด์ พลาซ่า ดินแดนที่เต็มไปด้วยความงดงามของสถาปัตยกรรมอันวิจิตร พิศดารตลอดสองข้างทาง ดรีมการ์เด้น เป็นอุทยานสวนสวยที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงามท่ามกลางความเย็นสบายจากทะเลสาบ ขนาดใหญ่ และเคเบิ้ลคาร์ ที่จะพาชมความงามของทัศนียภาพในมุมสูง แฟนตาซี แลนด์ เป็นดินแดนแห่งเทพนิยาย ประกอบด้วย ปราสาทเจ้าหญิงนิทรา บ้านขนมปัง และบ้านยักษ์ แอดแวนเจอร์ แลนด์ ดินแดนแห่งการผจญภัย และท้าทาย ประกอบด้วย รถไฟตะลุยจักรวาล ไวกิ้งส์ เมืองหิมะ เป็นต้นอัตราค่าบริการ บัตรผ่านประตู ชาวไทย ผู้ใหญ่ 120 บาท เด็ก 95 บาท บัตรรวมเครื่องเล่น 330 บาท ชาวต่างประเทศ 450 บาท เปิดบริการทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 10.00-17.00 น. เสาร์-อาทิตย์และวันหยุดราชการ เปิดถึง 19.00 น. และมรการแสดงคัลเลอร์ออฟเดอะเวิลด์พาเหรดแสดงทุกวันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดราชการ วันละ 1 รอบ เวลา 15.45 น. โทร. 0 2533 1152, 0 2533 1447 โทรสาร 0 2533 1899 เว็บไซต์ http://www.dreamworld-th.com , E-mail : info@dreamworld-th.com ล


วัดเขียนเขต

สร้าง เมื่อปี พ.ศ. 2439 โดยหม่อมเขียน หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอเจ้าสายสนิทวงศ์เป็นผู้มอบถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด แรกเริ่มนั้นวัดนี้เป็นเพียงสำนักสงฆ์ มีหลวงพ่อดำเป็นเจ้าสำนักโดยใช้วัตถุหาง่าย เช่น นำเอาไม้ไผ่มาขัดเป็นพื้นหลังคา และฝาผนังทำด้วยหญ้า หม่อมเขียนพร้อมด้วยเครือญาติและประชาชนในท้องถิ่นเห็นความลำบากของพระเณร ที่จำพรรษาอยู่ จึงได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างกุฏิเป็นทรงไทยขึ้นใหม่รวม 6 หลัง เพื่อเป็นสมบัติในพระพุทธศาสนา ภายในวัดมีสิ่งที่น่าสนใจ เช่น หอระฆังเก่า โบสถ์หินอ่อนเก่าและจิตรกรรมฝาผนัง ที่แสดงให้เห็นประเพณีไทยดั้งเดิม และชีวิตความเป็นอยู่ของชาวปทุมธานี

พิพิธภัณฑ์การเกษตรเฉลิมพระเกียรติฯ

ตั้ง อยู่ที่ตำบลคลองหนึ่ง ถนนพหลโยธิน กม. 46-48 ตรงข้ามนิคมอุตสาหกรรมนวนคร ประกอ$